ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

عادت هر روز نوشتن

می‌خواهم ننویسم، ولی می‌نویسم. نوشتن برای من به یک عادت بدل شده؛ مثل چای که به آن عادت کرده‌ام و لیوان‌ها چای در روز می‌ نوشم.

ولی عادت هرروز نویسی خوب است،یانه به نظر من

تا حالت خودت چطور باشد، تا خودت چه بخواهی.

کلا که اعتیاد به هیچ چیز که خوب نیست؛ حتی نماز و عبادتِ تکراری‌شده هم اثرش بسیار ناچیز و اندک است.

عادت به نوشتن هر روزه، ولی اگر برای دلِ خودت باشد، مسکن خوبی برای این روزهای سخت زندگی است. وگرنه نوشتنی ‌که برای خوانده‌شدن کسی باشد، نمی‌تواند با نوشتن در هرروز سازگار باشد.

تو باید ویرگول را فضایی حس کنی مثل دفتر ثبت احساسات دلت. البته کمی شعاری صحبت کردم. من خودم وقتی کسی نوشته را نمی‌خواند احساس خوبی ندارم. ودلسرد می شوم حتی وقتی لایک می کنند وکامنتی نمی گذارند انگار موضوعی قابل بحثی برای اظهار نظر در نوشته ام نبوده است

.اینجا ویرگول است؛ شبکه‌ای اجتماعی که به تعاملات نویسندگانش زنده است. وگرنه اگر می‌خواستیم برای خودمان بنویسیم، دفترچه خاطرات در داخل صندوق زیباتر بود. مثل همان دفتر خاطرات ۲۵ سال پیش که من به آن دفتر متن نویسی می گفتم واز همه حتی خانواده آنرا مخفی می کردم .هرچند که در این شبکه‌های اجتماعی هم خیلی وقت‌ها فقط دست گذاشتن به روی قلب لایک، تمام مناسبات کاربرانش را تشکیل می دهد.

مثلاً من شخصاً در صفحه اینستاگرام دو کلیپ از اصابت موشک گذاشتم و زیرش هم کپشنی نوشتم. نگاه کردم و متوجه شدم که یکی از کلیپ‌ها ۱۶۰۰ بازدید خورده و ۶۰ لایک؛ ولی کلیپ دیگر ۱۶۰ بازدید و ۱۰ لایک.

در حالی که از نظر من، تصویری که ۱۶۰ بازدید خورده جذاب‌تر و هیجان‌انگیزتر بود. ولی جالب این بود که حتی یک کامنت زیر هیچ‌کدام از دو کلیپ گذاشته نشد که مشخص شود دلیل این اختلاف چیست.

و اینطور می‌شود که اگر عادت کنی به نوشتن در هرروز، باید صفحه لمس گوشی یا کیبورد را قلم فرض کنی، و صفحه مجازی شبکه‌های نوشتن و خواندن مثل ویرگول را مثل همان دفترچه خاطرات داخل صندوق (البته نه اسرارآمیزی آن)وخصوصی بودنش چون بالاخره عده ای آنرا می خوانند.و برای حال خوب دلت بنویسی .

ولی کم‌کم باید قبول کنی نوشته‌هایت میان انبوه نوشته‌ های خوب دیگران تکراری و گم می‌شود.

به هر حال، یکی را باید انتخاب کنی:

نوشتن در هرروز ، اگر واقعاً توان و فرصت نوشتن داری، برای حالِ خوب خودت.

یا کمتر نوشتن و عادت نکردن به نوشتن زیاد، که شاید دیگران را با جذابیت و گیرایی متنت جذب کنی.

انتخاب با ماست.

حسین تقوایی – دل‌نویس روستای کوچک

سه‌شنبه، یازدهم شهریور ۱۴۰۴ هجری خورشیدی

نهم ربیع‌الاول ۱۴۴۷ هجری قمری

برابر با ۲ سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی

سالروز آغاز امامت حضرت ولیعصر (عج) مبارک باد

نوشتنعادت
۱۳
۲
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید