انشانویسی و خیمهی ثقیلنویس

گرچه خیمهی ثقیلنویسیام برپا نیست
کارِ ما چو کودکان، جز انشا نیست
ولی خجول نیام که ساده نویسم.
و ن عراقی و اضطرابِ جاده نویسم.
دلم کمی حالش از نوشتهاش به هم خورده.
ولی نوشتن از کودکیام رقم خورده.
فکر پسنددکلمات پُرجاذبه.
من اهل اینها نیستم، تمام کن قائله.
همین نوشتهام را هم شک دارم که شعر باشد.
عاقبت قافیهبازی هم بخیر باشد.
منم دهاتی از دهستانی پای کوه.
نمیخواهم بنویسم نثر پرشکوه.
حالا که این ویرگول موضوع جفتوجور کرده.
انشانویسی را برای همه زور کرده.
دوست دارم دلم هرچه میخواهد بگوید.
نوشته را درونِ مدرسه اش بجوید.
ویرگول چرا اهالیات را آزاد نگذاشتی؟
پایان سفر را ناکجاآباد ننوشتی؟
مسابقه باشد برای خودت
شوخی کردم، آشیو منم نخودت