
همهی ما شبها که میخوابیم، صحنههایی را به تماشا مینشینیم.
عدهای از دانشمندان غربی که به روح اعتقاد ندارند، آن را حاصل فعل و انفعالات مغز میدانند.
و آن دانشمندانی که به روح معتقدند و انسان را تنها ماده نمیدانند، بهخصوص فلاسفهی اسلامی، خواب را نتیجهی رها شدن روح از جسم مادی و در واقع آن را مرگ موقت میدانند.
در این حالت ارتباط روح و جسم ضعیف میشود و انسان با روح کمی آزادشده، با جسم مثالی یا برزخی که بعد از مرگ با آن زندگی میکند، صحنههایی به دور از دنیا و در عالم مثال میبیند و تماشا میکند؛ عالمی که نه مادی است و نه کاملاً روحانی.
عدهای هم خواب را نتیجهی درونیات ضمیر ناخودآگاه انسان میدانند.
من در این مقاله این نظرات را گفتم تا کسی نگوید که ما به تفسیر فلان اعتقاد نداریم.
البته هر سه نظر قابل جمع با هم است.
هدف مقاله، علت خواب دیدن نیست، بلکه هدف چیز دیگری است.

---
تجربهی خوابهای من
من چند تجربه از خوابهایی که دیدم برایتان تعریف میکنم.
تازگی، دم صبح خواب بودم و دیدم در مسجدی هستم. در واقع مسجد در مشهد بود. دیدم در حال گوش کردن به یک سخنرانی مذهبی هستم. دقیقاً در همان دقایق، تلویزیون روشن بود و تمام حرفهایی که از تلویزیون در حال پخش بود را در خواب، در آن مسجد میشنیدم.

در روز دیگر، خواب دیدم تلویزیون اعلام میکند که در جادههای کشور هماکنون برف میبارد و در کل پیشبینی برف میکرد.

در آن وقت، چون شهریور بود، باد سردی از بیرون به خانه میزد و من چون سردم شده بود، فکر میکنم خواب برف میدیدم.
خواب دیگرم سرمربی شدن برانکو ایوانکویچ در تیم ملی فوتبال بود که چند بعدی اتفاق افتاد.

خلاصه اینکه بعضیها، برخی خوابها را نتیجهی محیط فیزیکی خواببیننده میدانند.
شاید مثل دو خواب اول که تعریف کردم: خواب اول حاصل پخش شدن سخنرانی مذهبی از تلویزیون، و خواب دومی حاصل سرمایی بود که من در آن درگیر بودم.و بعضی ها هم گوشه ای از واقعیت.مثل خواب سوم
---
اما اصل موضوع: خوابهای تکراری
خوابهایی میبینم که گرچه شکلشان متفاوت است، ولی اصل موضوع تقریباً تکراری است.
خیلی از شبها خواب میبینم که با اینکه بزرگ هستم، دوباره میخواهم از مقطع ابتدایی درس خواندن را شروع کنم.
حالا دلیلش را هم میدانم؛ از منبعی دلیلش را پرسیدم و جواب داد.
خلاصه، میخواهم در واقع زندگی را که مدرسهی اولین قسمت آن است، دوباره آغاز کنم.
و در خواب از این اتفاق تعجب میکنم: چرا دوباره؟

خواب دوم هم مربوط به ترس از افتادن هواپیما از آسمان به روی خانهای است که من در آن حضور دارم.
حالا شاید سالبهسال چند هواپیما از این روستا رد نشود، اما گاهی خواب میبینم جنگنده در حال بمباران خانهی ماست.
البته حقیقتش این است که در ۱۵ آذر ۱۳۸۴، وقتی هواپیمای C-130 روی شهرک توحید افتاد، خانهی ما در مهرآباد یک لرزشی داشت.

من به پشتبام رفتم و دود هواپیما مشخص بود.
از آن موقع یک فکر همیشه در ذهنم بود آیا ممکن است که روزی هواپیما روی خانه ما
بیفتد.
البته با این جنگ ۱۲ روزه، دیگر این اتفاق شوخی است! ولی بههرحال فکر است.
البته این دو خواب را هم طور دیگری میتوان تفسیر کرد که مربوط به ضمیر ناخودآگاه باشد.
---
حالا این تجربهی من را خواندید...
میخواستم ببینم از این خوابهایی که شکلشان فرق میکند ولی موضوعشان یکی است،
شما هم میبینید؟