ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۶ ماه پیش

روزی که الاغ زیرم را خالی کرد.

روستای پدرم که نامش جلمبادان است در شهرستان جوین خراسان رضوی
روستای پدرم که نامش جلمبادان است در شهرستان جوین خراسان رضوی

بچگی‌ها که به روستا می‌رفتیم، مثل همه بچه‌ها دوست داشتم سوار الاغ بشم. خاله‌بزرگم یک الاغ داشت. در طویله‌شان به پسرخاله‌ام گفتم: «منو سوار الاغ کن.»

سوار شدم و چند قدمی بیشتر نرفته بودم که الاغ به سمت خانه‌ای که گوسفندان را در زمستان آنجا نگهداری می‌کردند، رفت و ناگهان خودش را کنار کشید؛ ودر واقع  زیرم را خالی کرد.
. چهارچوب چوبی در را گرفتم، اما فایده نداشت و با سر به زمین خوردم. یک برآمدگی در سرم به وجود آمد که انگار هنوز هم هست. خدا رحم کرد؛ اگر طور دیگری به زمین می‌خوردم، معلوم نبود چه می‌شد.

علاوه بر سرم، دستم هم به‌شدت درد گرفته بود. با پدرم به مسجد روستای پدری رفتیم، اما دیدم دستم را موقع نماز به‌سختی می‌توانم تکان بدهم؛ عجیب درد می‌کرد. باز هم سروکارمان به یک پیرمردِ شکسته‎‌بند افتاد. نگاهی کرد و گفت: «دستت دررفته که نمی‌تونی تکونش بدی.»

به قول خودش، دستم را جا انداخت و با برگ درخت گردو بست. یک مدتی درد داشت، ولی بالاخره بهتر شد.

۳۶
۰
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید