ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

دست نویس دخترم یکم بهم امید داد.

امروز می‌خواستم نوشته بنویسم، ولی حقیقتش هرچی فکر کردم چیزی تو ذهنم نیومد.

گفتم از تاریخ بنویسم، دیدم تو اینترنت پره.

می‌خواستم از تفکر و روحیه‌ی نقادی بنویسم، حوصله‌ی تجزیه و تحلیل ذهنی برای نوشتن یک پست را نداشتم.

حالم هم یک غمگین بود، تمرکز پایین بود.

سررسید چند سال پیش از کتابخونه برداشتم، چشمم خورد به دست‌نویس از دخترم.

برای من که نمی‌دونم احساس تموم‌شدگی، بن‌بست زیاد تو ذهنم میاد، این متن کودکانه خودش یک تسکین بود.

حالا همین متن با نام دست‌نویس دخترم یکم بهم امید داد به اشتراک با شما می‌ذارم.

---

نازنین زینب تقوایی فرد

۱۴۰۳/۵/۴

آدم‌ها…

خدا از هر چیزی به آدم نزدیک‌تر است؛ از ترس‌ها، از خانواده، از زندگی.

خدا ما را آفرید، به ما جان داد و از روح خودش در ما دمید.

پس باید شکرگزار او باشیم.

خدایا، ما را یک لحظه به خودمان واگذار نکن.

آمده‌ام؛ پناهم بده.

از همه چیز رانده‌ام؛ پناهم بده.

آمده بهار دل‌ها من مانده‌ام؛ پناهم بده.

تویی که ما را آفریدی؛ تو خدای رحمانی.

خدایا شکرت که زنده‌ام، که رحیمی.

خدایا شکرت که یک روز دیگر به من فرصت دادی.

خدایا شکرت که امروز سالمم.

خدایا شکرت که مسلمانم.

خدایا شکرت که شیعه‌ی علی هستم.

۲۱
۱۴
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید