در کوچه باغ های دلم چو کودکی قدم می زدم ناگهان چیزی نظر را جلب کرد کسی انگار دارد این نزدیکیها پیاده می گذرد می خواستم بدانم اوکیست هر لحظه چشمانم خیره تر شد تا اورا ببینم نزدیکش رفتم تا اوهم مراببیند او متوجه من شد گفت تو که هستی گفتم جوینده ای تنها توکیستی گفت من گمشده توام محبت وصفا . توعمری از من فرار می کردی ولی حالا من در کنارتم بدون هیچ فاصله ای قدرم را بدان