پایش می‌نالید؛
هر قدم، تجربه‌ای تازه از درد بود.
از شهری برمی‌گشت که مهربانی‌اش را قدر ندانسته بودند،
اما قرار نبود از امید مایوس شود.
تا وقتی آدم هست،
می‌شود از عشق انتظار داشت.
هرچند بعضی‌ها نه عاشق‌اند،
بلکه شبیه فرستنده‌هایی‌اند که فقط موج نفرت پخش می‌کنند.
با این حال،
حتی اگر نفرت بفرستند،
باز هم دوست داشتن را دریافت می‌کنند.
بگذار جاده یک‌طرفه باشد.
