داستان ها معمولادرسیر خود۳ مقطع راطی می کند.مقطع اول گویی شخصیت های داستان درآن به جبر درنقطه ثابتی قرار دارنددر مقطع وسط که شخصیت های داستان انگار درحال انتخاب کردن و تحمل انتخاب دیگران ومحیط اطراف وجامعه هستندوپایانی که از میان داستان در آخر نتیجه گیری می شود داستان بنا به صلاحدید نویسنده می تواند با تغییر حرکات وکنش های شخصیت های ان پایانی متفاوت داشته باشد البته در داستان های غیرواقعی این طور است ونتیجه گیری پایانی داستان از حاصل کنش وواکنش های محیط وآدم های آن بدست می آیددرزندگی ما انسان ها نیز ما ۳ مرحله شبیه به داستانها راطی می کنیم مرحله اول آن تولد است که نقطه ثابتی است که جبر کامل است وانسان اگر قرار باشد با اختیار خود انتخابهایی انجام دهد توانایی هیچ اقدامی ندارد البته محیط اطراف انسان ها از نظر موقعیت اجتماعی خانواده وجامعه دگرگون است منظورم از نظر ثروت خانواده پدرومادر ومحیط اجتماع است امادرمیان راه مانند داستان ها بحث انتخابهایی خود فرد وانتخابهای محیط اجتماعی وافراد دیگر پیش می آید ومرحله سوم یک پایان جبری وقهری که مرگ است که لزوما پایان داستان زندگی هر کس در زندگی اش نیست منظورم باسیر زندگی او وانتخاب ها وصد البته کنش های اجتماعی دیگران ومحیط تطابقی ندارد اینجا سئوال می شود این اعمال وکنش وواکنش ها همه بی اثر وبی فایده بود یا جایی برای پایان ونتیجه گیری این رفتارها وافکار واختیار های هر چند محدود نباید متصور است ادیان معمولادر اینجا زندگی پس از مرگ را معرفی می کنند این دیدگاه نگارنده یک برداشت شخصی از داستان زندگی انسان است وشاید صددر صد ادعانشود که باسیر زندگی منطبق باشد ولی این سئوال می تواند تلنگری برای بیشتر اندیشیدن باشد.