
چند باری خوابهایی دیدم که من را در لحظه مردن قرار میدهد.
دیشب خواب دیدم موشکی از دوشپرتابی شلیک شده است. من و چند نفر دیگر در حال فرار بودیم و آن موشک دقیقاً به من خورد. در آن لحظه با خودم گفتم: «یعنی من دیگر مُردم؟ یعنی همهچیز تمام شد؟»
حسی عجیب داشتم؛ حس اینکه دارم میمیرم و با خودم فکر میکردم: «با این همه گناه که دارم، چه کنم؟»
چند شب قبلتر خواب دیدم در اتوبوسی هستم. اتوبوس به یکباره چپ کرد و من دوباره با خودم گفتم: «واقعاً من مُردم؟»
احساس تعلیقی عجیبی میان مرگ و زندگی داشتم؛ میان اینکه «من مُردم» و اینکه «من میمانم». انگار مرده بودم، اما باورم نمیشد. با این حال، دوباره انگار حالوهوای همین دنیای خاکی را داشتم.
بیشتر از آنکه به پایان زندگی فکر کنم، به رفتارهایم و آنچه در زندگیام گذشته بود فکر میکردم.
یک توضیح اضافی:
تازگیها به دلیل علاقه ای که به سیاست دارم،
بسیار در اخبار سیاست و جنگ غرق شدهام. هرچند هرگز جنگ را از نزدیک ندیدهام، اما در یکسالگیام در تهران موشکباران شد و طبق آنچه دیگران میگویند، من در آن زمان بهشدت میترسیدم.
البته هرگز صدای انفجار را از نزدیک نشنیدهام، اما شاید بیشتر از بسیاری از کسانی که در وضعیت جنگی قرار داشتهاند، اخبار جنگ را دنبال کردهام.
حس میکنم شاید به همین دلیل خوابهایم این روزها رنگ خشونت گرفتهاند.
ولی خب، در نهایت به نظرم خواب های بیشتر آدمها اکثرا بیسر و ته است و شاید اصلاً مفهوم خاصی نداشته باشد.
پی نوشت : چون این اتفاقات را در خواب دیدم نتوانستم متنی منسجم بنویسم.