
میخواهم از خ.ل.ی.جِ- ه.م.ی.ش.ه - ف.ا.ر.س بنویسم؛
میخواهم قلبم را به آب هایش بسپارم،
تا از میان موجهایش دلی عاشق و شیفته،
به بلندیِ نامِ ایران، به ساحل برسد.
من فرزندِ ایران هستم.
گرچه جنوبی نیستم،
ولی دلم روز و شب با مرزداران و مردمانِ ساحلِ
حریمِ آبیِ جنوبِ کشورم است؛
سرزمینی که به بلندای تمام تاریخِ تمدنِ کشورم،
نامش با نامِ زیبای ایران عجین بوده است.
پی نوشت :این متن طولانیتر بود، ولی خب حتماً ویرگول برای انتشارش معذوریتِ داشته است؛ ما هم میپذیریم.