ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

خانه‌ی مادربزرگ کو؟

خانه‌ی مادربزرگ کجاست؟

خرابه‌ای‌ست...

از آن تنها گردی از مرگ پیداست.

گویی سال‌هاست که در آن،

نه مادربزرگی مانده و نه پدربزرگی.

هیاهوی بچه‌ها افسانه‌ای بیش نبود،

و غم و غصه،

میهمان همیشگی آن خانه بود.

گویی مادربزرگ،

دیگر نمازی در آن نخوانده،

و برای حل مشکلات بچه‌هایش

شب‌ها به راز و نیاز بیدار نمانده است.

گویی سال‌هاست که همه از هم جدا زندگی می‌کنند...

آیا واقعاً زندگی می‌کنند؟

یا با افسردگی نبرد می‌کنند؟

گویی صبحانه‌ای ساده کنار هم نخورده‌اند،

و دست‌هایشان را برای لمس برکت

بر سفره نبرده‌اند.

هر کس “نخود نخود، هر که رود خانه‌ی خود”،

انگار میل کنار هم نشستن از میان رفته است.

سماور دیگر قل‌قل نمی‌کند،

و چای‌های جدیدمان،

همیشه سردند...

گویی نوروزی کنار هم نبودیم،

و همیشه در غم و ستم ماندیم.

گویی هیچ‌گاه مادربزرگ

از همان اسکناس‌های نو در قرآن

به نوه‌هایش نداده است.

آه...

انگار همه‌ی این‌ها فقط در رویا رخ داده‌اند،

و ما،

همه‌شان را در خواب دیده‌ایم.

۱۷
۳
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید