
>
سوره رعد یک تصویر عجیب دارد: «کف روی آب». چیزی که در بوق و کرنا میشود، بالا میآید، چشم را میگیرد، اما در حقیقت پوچ است و رفتنی. زندگی به سبک هالیوود، دقیقاً همین است؛ تصویری که ریشه در باطل دارد اما دائم برایمان «روایتسازی» میکند تا از «حقایقِ ثابت» غافل شویم.
>
حق یعنی واقعیتِ محض. یعنی بدانیم این عالم صاحب دارد؛ مبدئی دارد به نام «الله» که تمام ذرات جهان به او بند هستند و بدون فیضِ او، هیچ و پوچاند. اما در نقطه مقابل، هالیوود به ما جهانی را نشان میدهد که در آن موجودات «یله و رها» هستند. هر کسی برای خودش مستقل است و قدرت و داناییاش را به رخ بقیه میکشد. در این تصویر، ضعیفترها همیشه باید پایمالِ قدرتمندان شوند؛ چون اینجا «حق» با کسی است که تصویر زیباتر و قدرتِ بیشتری دارد.
>
> من میخواهم در نوشتههای بعدی، این قابهای پرزرقوبرق را کنار بزنم و ببینم آنچه از این تصاویر به ذهن ما مخابره میشود، چقدر با حقیقتِ دین و واقعیتِ روی زمین تفاوت دارد. آیا این قدرتهای پوشالی، واقعاً ماندنی هستند یا همان کفی هستند که به زودی محو میشوند؟
پ ن : این نوشته ای بود ۱۳روزپیش که در کانال بله و ایتا منتشر شد.
---