بزرگترها، و به‌خصوص پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، حتی بعد از مرگشان هم وقتی یادی از آن‌ها می‌شود باعث برکت زندگی می‌شوند.
حقیقتش چند روزه می‌خواستم از یک نفر بنویسم، اما با خودم می‌گفتم: «ازش بنویسم، پست خوبی میشه یا نه؟»
ولی یاد و نام خوب کسی را نباید با کیفیت یک پست، عوض کرد. فقط این پست یادی است از یک بزرگتر که از دنیا رفته.
پدربزرگ
مرحوم حبیب‌الله که در این روستا معروف به کربلایی حبیب بود، پدربزرگ مادری من است.که در خانواده همیشه بابا بزرگ به او گفته می شود .
من از او چیزی یادم نمی‌آید، چون وقتی یک‌ساله بودم (در سال ۱۳۶۶) از دنیا رفت. فقط مادرم تعریف می‌کند: وقتی در همان یک‌سالگی مریض بودم و مرا به دکتر بردند، در بغلش بودم و این بنده خدا حاضر نشد حتی لحظه‌ای مرا زمین بگذارد.
این‌طور که از مردم شنیدم و از خاطرات فهمیدم، انسانی مردم‌دار و اهل معاشرت با مردم بود. در همه مراسم‌های عروسی و عزا شرکت می‌کرد. خیلی وابسته به دنیا نبود. هر روز صبح قرآن می‌خواند. نکته جالب این است که هر وقت آب می‌خورد، سلام بر حسین را فراموش نمی‌کرد و اشک می‌ریخت.
مردم اکثراً به نیکی از رفتارهایش یاد می‌کنند. او که عاشق امام حسین بود، در روز عاشورای سال ۱۳۶۶ قبل از مرگ به مردم می‌گوید: «من امروز رفتنی‌ام.»
خلاصه، وقتی از دسته عزاداری و تشییع جنازه یکی از اهالی ـ که همان روز فوت کرده بود ـ برمی‌گردد، کمی می‌خواهد بخوابد و در همان ظهر عاشورا از دنیا می‌رود.
و نکته آخر اینکه: بعد از فوتش در میان اعضای خانواده اختلافی پیش می‌آید. خواهرزاده‌اش او را در خواب می‌بیند و پدربزرگ جای آن شیء گمشده ـ که موضوع دعوا بود ـ را می‌گوید. بعد از اینکه خواب برای خانواده تعریف می‌شود، وقتی همان‌جا را می‌گردند، دقیقاً همان شیء در همان محل پیدا می‌شود.
این بود داستان پدربزرگ مادری من، در حد چیزهایی که شنیده بودم.
---
راستی، امروز میلاد شاه عبدالعظیم حسنی (علیه‌السلام) است. نمی‌دانم چرا این دو پست را امروز نوشتم، ولی نوشته‌های امروز ـ ۵ مهر ۱۴۰۴ ـ را همین‌جوری، بدون هیچ آلایشی و تکلفی نوشتم.
امیدوارم خداوند روح همه رفتگان شما را بیامرزد.
من همین الان برای رفتگان شما فاتحه‌ای می‌خوانم. شما هم اگر دوست داشتید، برای رفتگان من و به‌خصوص این عزیزی که یاد شد، فاتحه‌ای بخوانید.
یاعلی مدد 🌿
شنبه، ۵ مهر ۱۴۰۴ خورشیدی
۴ ربیع‌الثانی ۱۴۴۷ قمری
میلاد حضرت عبدالعظیم حسنی علیه‌السلام
دوستدار اهالی ویرگول
حسین تقوایی فرد
دلک‌آباد، پیراکوه، جوین، خراسان رضوی، ایران‌جان
