ویرگول
ورودثبت نام
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچباوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
خواندن ۱ دقیقه·۵ ماه پیش

امضای جواد کی و کجا؟

سعید ساعتش را مدام نگاهی کرد. دو ساعت و نیم بود که منتظر جواد مانده بود. قرار بود ساعت هفت صبح خودش را به خیابان پنجم برساند. اما حالا ساعت نه و نیمِ صبحِ ششم آبان ۱۴۰۴ بود و هنوز خبری از جواد نبود.

کم‌کم ناامیدی سراغش آمده بود. کارش فقط با یک امضای جواد سر و سامان می‌گرفت. گوشی را برداشت و تصمیم گرفت آن‌قدر زنگ بزند تا دق دلش را سر جواد خالی کند. بعد از بیست بار تماس، جواد بالاخره گوشی را برداشت و فقط یک جمله گفت:

— خانم بچه هاهوس شمال کرده بودند.

این هفتمین بار در یک سال اخیر بود که زن و بچهٔ جواد ناگهان هوس جایی رفتن می‌کردند؛ یک بار شمال، یک بار دریا، یک بار جنگل و یک بار هم معلوم نبود کجا.

دیگر کاسهٔ صبرش لبریز شد و گفت:

— جواد، یک سؤال دارم...این مینا زنِ منه یا تو؟

۲۵
۶
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
حسین تقوایی راوی زندگی معمولی و دیگر هیچ
باوردارم هر چه می بینیم و ازکنارش می گذریم می تواند بهانه نوشتن باشد بی تفاوت از کنار هیچ صحنه ای نباید گذشت چه زیباست که با نوشتن ماندگارش کنیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید