
آره، این زمانه راه خودشه میره. زمانه اینقدر صداشو بلند کرده که، به قول معروف، انگار بلندگو قورت داده؛ صدای حمارگونۀ او گوشم را میآزرد. ولی همه انگار دنبال خر دجّالِ زمانهاند؛ برای اینکه رسوا نشوند، همرنگِ زمانه شدند.
زمانه چراغِ دل را خاموش کرده و دو شاخهٔ عشق را از پریزِ قلب کشیده است و کلاً دل اتصالش به نیروگاهِ برقِ لطفِ خدا قطع شد و ما رسیدیم به دورهٔ خاموشی.
زمانه کل موجودیِ دلِ واماندۀ من رابالاکشیده حساب دل مرا هک کرده و خالی کرده. رفتم کمی مهر از مهرفروش بخرم؛ صاحبِ مغازه—مهر و عشق—گفت کارتِ دلت موجودی ندارد. رفتم پیش پلیسِ فتا؛ گفت زمانه کلاهبردار است؛ دیشب از طریقِ یک لینکِ آلوده به نفرت، کل موجودیِ دلم را خالی کرده. دلم بیکلاه ماند و نتوانست مهر بخرد.
ماشینِ زمونه بدجور با دلم تصادف کرده. افسر آمده کروکی بکشد؛ میگوید زمونه زورش زیاده و نفوذ دارد در دستگاهها؛ به دلِ لهولوردهات بیمه و خسارت تعلق نمیگیرد. زود راهت را بگیر برو، وگرنه زمونه قاضیِ عالیرتبه است و دستورِ حبسِ همیشگیِ دل را صادر میکند.
خلاصه، زمانه صدایش بلند است؛ دل اسیر و در کمند است.