حدیثهی عزیز،
دو سال پیش، درحال نوشتن اولین رمان خود بودی و توانستی در مدت یک سال، آن را تمام و به چاپ برسانی؛ عکس العمل های خواننده ها منفی و مثبت بود، از مثبت ها ذوق کردی و از منفی ها استفاده.
حالا در آموزشگاه زبان با درآمدی بیشتر کار میکنی و در کنار خانه داری، به همسرت عشق میورزی. شادی برای تو هدف اصلی زندگی است و پول تنها وسیلهای برای رسیدن به اهدافت.
کودک درون تو با وجود عروس هلندی و بچه های فامیل و بچه ی خودت، زنده مانده است. هنوز هم به نوشتن ادامه دادهای چون نوشتن جزوی از زندگی توست. صبح ها کمی مینویسی و در دنیایی دیگر قدم میگذاری تا نفسی تازه کنی برای دنیای قدیمیِ 8 میلیارد انسان دیگر.
خوشحالم که زندهای.
خرداد سال 1406

پی نوشت: امشب هوا خنکه و نیازی به کولر نیست کلی نباز به آهنگ بیکلام، شمع روشن، نور کم و رمان Water Moon هست 🥰