علم خودت رو هدر نده؛ فایده ی علم کارآمدیش برای زندگیته تا ازش استفاده کنی برای منافع خودت؛ استفاده نکردن ازش نشونه ی جهلته یا علمی که داری علم نیست و نشات گرفته از جهل ِ علم گونست که پایه ی شک داره.
بعد از بکارگیری علم توی زندگیت، اونو آزمایش میکنی و درحیطه ی عمل قرارش میدی و میفهمی به کارت میاد یا نه؛ چون علم در حد علم یا فرضیه ی ذهنی با کارآمدیش در واقعیت تفاوت داره. زندگی با امتحان هایی که برات فراهم میکنه و تو ازش خبر نداری (قضا و قدر) علمت رو به چالش میکشه. اگر علمت تونست نجاتت بده یقیناً خوبه و درسته.