ویرگول
ورودثبت نام
حدیثه سادات حسینی
حدیثه سادات حسینینویسنده کتاب A Cage with an Open Door 🐦 می‌نویسم از میانهٔ فارسی و انگلیسی؛ جایی که پرنده‌ای آبی از سقفی جنگ‌زده سر می‌خورد و معنا می‌یابد. 🐦
حدیثه سادات حسینی
حدیثه سادات حسینی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

اگه میتونستم به گذشته برگردم، به بخار قهوه توجه میکردم☕

کتاب رو بستم و نیمه رهاش کردم، میدونستم دیگه ادامش نخواهم داد.

اگه به گذشته برمیگشتم چیزی رو عوض میکردم؟ اگه فرصتم از لحظه ی داغی قهوه تا سردیش بود؟

به کافه ای رفتم که در طبقه ی همکف قرار داشت، روی سقفش نامه های مهر دار و درونش کلاه، شال و دفترهای هری پاتر داشت. کل کافه مملو از آثار و نشان هری پاتر و عاشقانش بودن. نشستم و یه قهوه ی دمی سفارش دادم، سرایدار اومد پیشم و بهم گفت در گذشته سفر کردم چون به خاطرات بچگیم پا گذاشتم. درست هم میگفت. با بودن در اونجا، همزمان در گذشته و خاطراتی که از دیدن هری پاتر تو هوای سرد زمستون زیر ملافه داشتم و در لحظه ی حال زندگی میکردم. هیچی عوض نشده بود.

کاراکتر داستان، با برگشت به گذشته کاری به طول بخارهای قهوه میتونست انجام بده و در آخر هیچ چیزی در لحظه ی حال عوض نمیشد.

شاید ما هم وقتمون رو با فکر کردن به پشیمونی های گذشتمون تلف میکنیم. هرکاری کنی، لحظه ی حالت دست نخورده باقی میمونه. زمان کنترل همه چیز رو در دستش گرفته و درحال حرکته، اگه بخوای گولش بزنی، خودت از آیندت جا میمونی.

پس کتابی رو که دوست نداشتم تا آخر بخونم رو بستم و با چشمانی گشادتر از همیشه به کتاب های دیگه نگاه کردم.

هری پاترقهوهکتابنویسندگی
۲۰
۳
حدیثه سادات حسینی
حدیثه سادات حسینی
نویسنده کتاب A Cage with an Open Door 🐦 می‌نویسم از میانهٔ فارسی و انگلیسی؛ جایی که پرنده‌ای آبی از سقفی جنگ‌زده سر می‌خورد و معنا می‌یابد. 🐦
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید