لذت داشتن چیزهای نداشته برای اولین بار من رو تبدیل به یه بچه کرده. دیدن ریشه های زیر آب نیلوفر های آبی، داشتن مهرهای حروف انگلیسی چوبی و توت فرنگی های یخچال میتونه ازم یه خوشبخت بسازه. بله، پول باعث و بانی وجود همهی اینهاست اما اگه آخرش رو ببینی، داشتن پول زیاد برات ممکنه زندگی رو سیاه و سفید کنه. وقتی نیازهات برطرف شد و جای غم، کمبود و چالههای زندگیتو گرفتی، دیگه چیزی برات مهم نیست که پول اضافیتو به بقیه هم میدی!
اولین ایرباد که خریدم، اولین هدستی که توی راهه، فکرشو بکن وقتی تخت خریدم چقدر خوشحال میشم!
ولی سوال اساسی اینجاست: آیا درد یا کمبود باعث حرکت و خوشحالی میشه یا رفاه و بی نیازی؟
