غم که ته‌نشین میشه بذر خشم رو پرورش میده. اگه شجاع نباشی جوونه‌های انتقام رو ساقت می‌رقصن. ولی خشمو که تو بازوهای بازی آهنگری تزریق کنی،میشه نوازش. میشه عشق، آرامش، او، تُ، طُ یا هرجور دیگه‌ای که دوس داری
اصلا هرچی تو بگی.
یه مشت ۱ بی‌مصرف هم همین جوره. میتونی یه کمان بسازی و تک تک ۱ ها رو به قلب صفرها شلیک کنی. میتونی هم.... راستش این اولی انقد جذابه که حال فکر دومی و سومی نیست.
+ بذار بگن شجاع نیستم. ولی صفرها رو از خودم پر می‌کنم. لاشه هاشونو کنار جنازه برگ‌ها چال می‌کنم تا بعد ازشون برا غذای نگهبانات استفاده کنم. سنگای دخترک لب جاده رو هم به عنوان سنگ قبر می‌ذارم بالا سرشون.
همین دیوونگیاته که عاشقشم. ادامه بده
+ فکر نمی‌کنی زیادی نزدیک شدی؟ فکر نمی‌کنی یه وقت یکی از ۱ ها رو تو قلب تو هم فرو کنم؟ فکر نمی‌کنی انتخابی که کردی تا پروردگارم باشی خودش دیوونگی بوده؟ فکر نمی‌کنی بهتره زودتر باهام یکی شی؟
چرت و پرت نگو. چشات قرمز شده. زودتر پاشو باید بریم روز سوم.
+ گفته بودم شبای دوم طولانین؟ نه روزاشو گفتم. خب شبا هم طولانین، چون باید هم غم یکی نشدنش با خودم رو به دوش بکشم و هم جنازشو زیر برگ‌های پاییز سال بعد چال کنم و هم... هم خونم رو از دستاش پاک کنم. جنازه خونی رو که چال نمی‌کنن، ولی چطور انجامش بدم وقتی جنازه خودمو رو زمین تنها می‌بینم؟
۲ اردیبهشت ۱۴۰۱
