دیروز خیلی اتفاقی گذرم به محله قدیمیمان افتاد؛محله ای زواری و شلوغ نزدیک حرم امام رضا.
از یک طرف با سیل خاطرات و لبخندها روبرو بودم و از طرف دیگر تعجب از عوض شدن کلی شکل محله. تنها چیزی که بدون تغییر مانده بود پیرمردهای قمارباز سر کوچه و بوی تند سیگاری هایشان بود.خانه های همسایگان قدیمی با بوی روغن دنبه و منظره درخت های انگور و انجیر جایشان را به هتل های پنج طبقه و مسافرخانه های سنتی داده بودند.بقالی حاج اصغر تبدیل به هایپر مارکت رویال شده بود.حتی زبان رایج محله عربی شده؛تغییری که بسیار محسوس بود.حس مهاجران کوبایی را داشتم وقتی به میهن پس از طوفان فیدل برمیگشتند؛همانقدر خوشحال؛همانقدر هم غمگین!
افسوس که آن کوچه های خوشحال دیگر برنمیگردند...