ویرگول
ورودثبت نام
hr_promete
hr_promete
hr_promete
hr_promete
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

همیشه که نباید گفت...


همیشه که نباید گفت... گاهی باید نگفت و شنید... باید گذشت و رفت...

همیشه که نباید در کوچه های بی انتها قدم بزنی... گاهی باید بروی به کوچه های بن بست تا برگشتنهای پس از رفتن را هم بیاموزی...تا بفهمی که برگشتن از راههای اشتباه بهتر از ان است که سرت به دیوار خیره سریهای یکطرفه ات کوبیده شود..

همیشه که نباید حرف زد گاهی باید برای یکی شدن بتوانی حریف حرفهایت شوی ...

همیشه که نباید غرورت بر طاقچه ی عادتها و سنتها، دست نخورده بماند ... گاهی باید جابجا شود... گاهی باید بشکند... گاهی باید بشکنی... خم شوی و ریزه های غرورت را به سرانگشتان غیرتت از زمین بچینی و بندشان بزنی به دلهای دلبرانت که نشکنند... گاهی باید غرورت، اسیر تغییر گردد و تعصبت، اسیر غیرت...

همیشه که نباید مثل نخهای درون یک قرقره، صاف و دست نخورده باشی.... گاهی باید گره بخوری و گره بزنی بند بند دلت را و وجودت را به بندگی و بندگی کنی برای آنهایی که دوستشان داری... گاهی عزت بندگی برای عزیزانت از لذت ازادیهای خودت لذیذتر است...

همیشه که نباید باشی...همیشه که نباید جلوی چشم باشی.. به خودت فرصتی بده که فاصله ی بودن و نبودنت پر از عطر دلتنگی شود... گاهی کنار تمام بودنها جایی هم برای دلتنگی هایت کنار بگذار... همیشه که نباید گفت...گاهی باید نگفت و شنید... باید گذشت و رفت...

۷
۰
hr_promete
hr_promete
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید