
با بعضی آدم ها که صحبت می کنی بهت میگن: تو جوونی و تو این سن و سال اینجور مسائل رو درک نمی کنی و نمی تونی منطقی و درست فکر کنی که در نهایت بگن ما از تو بیشتر می فهمیم. بیشتر می دونیم پس باید تصمیمات زندگی تورو هم ما بگیریم و بهت دیکته کنیم که چطور فکر کنی و چطور زندگی کنی.
اگه درون شون بینش و درایت و جهان بینی والا رو ببینی دلت می خواد ازشون پیروی کنی ولی معمولا نمی بینی. فقط می خوان اشتباهات اونا رو تکرار نکنی پس ترس هاشونو بهت منتقل می کنن. وقتی به زندگی شون نگاه می کنی پی می بری که فقط یه بادکنکه که بادش کردن. بزرگه ، درست. توی چشه، درست. خوش رنگه ، درست ولی درست تر اینه که توخالیه. یه سری ریسک ها ، آشنایی ها، هم صحبتی ها ، عاشقی ها ، سفرها و رنج ها و شعف ها باعث میشن سن فرد از اون چیزی که تقویم می گه بزرگتر بشه. دیگه اینطور نیست که هرکی سنش بزرگتر، عقلش و دنیاش بزرگتر. احترام به بزرگتر واجبه ولی عمل مطابق دنیای بزرگترها خیر. گاهی یه بیست و پنج ساله می تونه از یه چهل و پنج ساله بزرگتر باشه.
سی دی ماه نود و نه / پاراگراف / گاهی یه بیست و پنج ساله می تونه از یه چهل و پنج ساله بزرگتر باشه
#حسین_خسروی_دینارعالی#گریفین_مورچه_ای_که_دیگر_تنها_نیست#حسین_خسروی#قوانین_متافیزیکی_جهان_فیزیکی#فراسو