ویرگول
ورودثبت نام
حسین خسروی
حسین خسرویحسین خسروی دینارعالی / نویسنده و کاردرمانگر- چاپ شده: داستان گریفین مورچه ای که دیگر تنها نیست-مجموعه شعر سربلندی لاله های واژگون
حسین خسروی
حسین خسروی
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

رفتن رفتن رفتن

معنای زندگی دائما در حال تغییر بود. به نخستین منزلگاه معنا که رسیدم تصور کردم قله فتح شد و من ادموند هیلاری در زندگی خودم خواهم بود.

اما اورست ها کم نبود. معنا ها گسترده بودند و من باید منزل به منزل حرکت می کردم . گاه به تنهایی گاه دست در دست یار و گاه هم پای اغیار . همه جزئی از این مسیر بودند. هر از گاهی کسی پیدا می شد که می خواست بمانی پس طناب هایش را آماده می کرد که یا به پایت می انداخت یا بر گردنت یا با میل خودت بر دستت می گرفتی. هدف شان ماندن بود. یکجا نشینی. اما تو عشایر بودی و به این مومن بودی که نمانی. نه ماندن هدفم بود و نه رسیدن بلکه فقط رفتن.

می روم و می روم تا برسم به جایی که من خارج از دایره باشم. جایی فراتر از بودن. در فراسو.

بیست و ششم دی ماه نود و نه / پاراگراف / رفتن رفتن رفتن

#حسین_خسروی_دینارعالی#گریفین_مورچه_ای_که_دیگر_تنها_نیست#حسین_خسروی#قوانین_متافیزیکی_جهان_فیزیکی


۹
۲
حسین خسروی
حسین خسروی
حسین خسروی دینارعالی / نویسنده و کاردرمانگر- چاپ شده: داستان گریفین مورچه ای که دیگر تنها نیست-مجموعه شعر سربلندی لاله های واژگون
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید