ویرگول
ورودثبت نام
حسین خسروی
حسین خسرویحسین خسروی دینارعالی / نویسنده و کاردرمانگر- چاپ شده: داستان گریفین مورچه ای که دیگر تنها نیست-مجموعه شعر سربلندی لاله های واژگون
حسین خسروی
حسین خسروی
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

ای کاش...

کاش سرنوشت آدمیت در دستان آدم نباشد که این سیرت رو به زوال کمتر شباهتی به آدمیت دارد.در جهانی که برای زنده نگه داشتن انسانیت انسان های زیادی را می کشند ای کاش می شد نوشت همه ما آدم هستیم. اکنون خودم سگ ماده ای هستم که زخم های زیادی بر تنش هست پس زوزه کشان فرار می کنم. عده ای گرگ در حال دریدن همند از قضا من با آن ها روبه رو می شوم. در مسیر اشتباه زخم های اشتباهی بر تنم می نشیند. زخم چه اشتباهی باشد چه عمدی و چه سهوی دردش یکیست اما کاش تنم می فهمید. نه تنم می فهمد نه دلم نه قلبم نه روحم نه گوشتم و نه پوستم. چاره ای نیست فقط زوزه می کشم.
با گله ای گوسفند مواجه می شوم. علت زوزه هایم را جویا می شوند. می گویم، نمی فهمند. سکوت می کنم ، نمی فهمند. زوزه می کشم باز هم نمی فهمند. از گوسفند انتظاری برای فهمیدن نیست چرا که معنی زخم را فقط وقت سلاخی شدن می فهمد که دیگر دیر است. پس زوزه می کشم. خسته و نالان. زخم های بالاخره روزی خوب می شوند اما گرگ، گرگ خواهند ماند و گوسفند نیز همان گوسفند!


عکس از حسین زارع

۱۴
۴
حسین خسروی
حسین خسروی
حسین خسروی دینارعالی / نویسنده و کاردرمانگر- چاپ شده: داستان گریفین مورچه ای که دیگر تنها نیست-مجموعه شعر سربلندی لاله های واژگون
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید