چهره ی شیرینش همچون کودکی جذاب به دل همگان خوش مینشست اما گرد پیری برچهره اش نشسته بود کافی بود که دقایقی را با وی به صحبت بنشینی تا بی اختیار توجه ات سوی چین و چروک های دست و گردنش جلب شود و پی به بالا بودن سن و سالش ببری. سراسر رخت سیه به تن پوشانده و مدتی ست که همچون عزاداری که عزیزش را از دست داده و داغدار شده رفتار میکند چون ابرو های خوشگل خود را تمیز نکرده موی صورتش را بند ننداخته و حتی رمق سشوار کشیدن موههایش را از دست داده، او پشت پنجره با غصه به باغ خانه ی پدری اش خیره مانده و همچون خزان در باغ، برگ برگ زرد میشود و فرو میریزد او طبق عادت گوشه ی ناخنش را مضطرب میجود و خیره به نقطه ای نامعلوم از تصویر باغ بفکر فرو رفته نگاهش عمیق و مات شدیدا متفکر است آهی عمیق میکشد و قطره اشکی از گوشه ی چشمش بر گونه اش سور میخورد . و به پایین میچکد، بغض گلویش را میفشارد و احساس خفگی امانش را میبرد، صدای سوت کتری بلند میشود، کمی انسوتر پسرکی جوان و زیبا مشغول خواندن مجله ای است که مدت ها ورق نخورده و باز در همین صفحه 49 مانده است. انقدر طولانی که برویش گرد و خاک نشسته و رنگ رخسار نوشته هایش پریده. پسرک میگوید؛
مریم جون!""" خانم گلی؟! بازم که رفتی پشت پنجره و داری غصه میخوری ولش کن گذشته ها گذشته نباید خودتو سرزنش کنی چون کارت از سر عشق حقیقی ات به من بود و نمیتونم سرزنشت کنم. ولش کن خاطرات اون شب لعنتی رو آ فقط یه حادثه بود تو نباید بهش فکر کنی. دلم نمیخواد غصه بخوری مریم جون. اصلا میدونی چیه؟! مقصر اصلی رو خودم داشتم. اون موقع سن کمی داشتم و مفهوم تعهد و عشق و وفاداری رو نمیدونستم . من نباید بهت خیانت میکردم. تا تو هم عصبی بشی و اون حادثه لعنتی رخ بده. اینقدر بهش فکر نکن. بخدا زندگیت زهر میشه. مریم؟ گوشت با منه؟""
مریم اشکهایش را پاک میکند و بینی اش را که سرخ شده بالا میکشد، و زیر لب شروع به زمزمه کردن فاتحه میکند.