
صادقانهترین صورت برخورد با مسئله زنان در ایران است این متن. ارائه خدمات به زنان غیرقانونی است و حضرات با آن مشکل دارند. میگویند زن ریحانه است و باید کرامتش را نگاه داشت و از آن طرف مردکی خود را مجاز میداند زنی را به باد کتک بگیرد که بر اساس شرعی که سنگش را به سینه میزند بر او نامحرم است. میگویند زن چون ریحانه است نباید به در فکر حجیم شدن عضلات باشد، چرا که با فیزیولوژی زن سازگار نیست. (بر اساس کدام حدیث یا مقاله علمی این حرف رو میزنند الله اعلم)
صادقانهترین صورت بیان مشکل این جماعت با زن است از این رو که خود معترفند (هر چند ناآگاهانه) خدماتی که میشود به یک مرد ارائه کرد را نمیتوان به یک زن ارائه کرد چرا که محتمل است مرد تحریک شود و این عمل مستوجب گناه. عجبا که بعد هم میگویند زن ریحانه است و کرامتش را باید حفظ کرد، لیک از حقوقش محرومش میکنند چرا که دیگری خلاف شرع میکند.
ته قصه این است که اصولا زن را داخل آدم به حساب نمیآورند و هویتش را از او ربودهاند. هویتش را وابسته به مرد میدانند. زن تا مزدی کنار اوست زن است (هنوز هم آدم نیست) مرد که کنارش نباشد در نظر ایشان زن نیست فلذا ریحانه نیست فلذا میشود زدش، در بندش کرد، فحشش داد و یا با داس و تبر و سر از تنش جدا کرد. (گوشه خاطرتان باشد در این وانفسا، دغدغه فرانکهای عمیدی هنوز عورتشان است و شرایط نگهداری و درختکاری باغشان)

بهتان رفرنس سینمایی بدهم. البته میخواستم این را پیشتر بنویسم، ولی دیدم ممکن است برای دوستانی که مالنا را ندیدهاند داستان اسپویل شود. خلاصه خطر اسپویل! در پایان فیلم، مالنا به همراه همسرش به شهر برمیگردد. زمانی که به بازار برای خرید میرود ابتدا بین زنان همهمهای به پا میشود تا آنکه زنی میگوید بونجورنو سینیورا اسکوردیا! (سلام خانم اسکوردیا، توجه داشته باشید که آن ور آب عموما رسم بر این است که زنان بعد از ازدواج نام خانوداگی شوهرشان را برای خود انتخاب میکنند) در این لحظه مالنا مطمئن از پذیرفته شدن از سوی جامعه رفتاری عادی در پیش میگیرد. خریدهایش که تمام شد به سمت خانه میرود در بین راه پرتقالهایش بر زمین میریزد و رناتو به کمکش میآید. بعد از آنکه مالنا برای ادامه مسیر پشت به او میکند، رناتو که همه چیز را میداند میگوید بونافورچونا سینیورا مالنا ( ترجمه تقریبیش میشود خدا به همراهتان خانوم مالنا). مالنا به عقب برمیگردد و رناتو را نظاره میکند. در چهره تکیدهش میشود رگه خوشحالی را دید. از اینکه کسی او را مستقل دیده. از اینکه کسی "او" را دیده، نه زن افسری یا دختر معلمی را.
مشکل زنان جامعه ما امروز بیش از هر چیز دیگری نداشتن هویت مستقل است.