بی تردید داشتن آمار نشان از تلاش شخص است ولی کافی نیست آنچه مهم است بجای داشتن مدارک دانشگاهی یا مقامهای فراوان یا دوستان فراوان یا منابع درآمدی فروان یا تعداد مقامها وخانه ها ومغازه ها یا شرکت ها ...تعداد نماز های شب وتعداد ختم قرآن وتعداد حج رفتن و... بهتر است شخص آثار ارزشمندی داشته باشد هم در عرض زندگی هم بعد از زندگی آثار، حاصل زنده بودن شخص است وغیر قابل حذف است ولی آمار خیلی زود فراموش خواهد شد وماندنی نخواهد بود پس ای برادر یا خواهر عمر شریف خویش را طوری مصرف کن که یک کار مهم واثر مهم در کارنامه زندگیت داشته باشی این است ذوق زندگی ،حیف است سالها زندگی کنیم اما یک آیه ونشانه ی ارزشی از ما نباشد ، البته قبول دارم که سیستم های زیادی مجبور به استناد به آمار های ما هستند اما سیستم های مؤثر به آثار توجه می کنند مثل سیستم پاداش الله ی متعال