
در آن روز سرد و نم ناک، در انتظار خود. تو پیچشش در هم کوچه های خیال قدم می زدم.
در خیال نم ناک خود اشک می ریختم.
به هر سو التماس نگاه داشتم،
آه ، شاید او ردی از خود گذاشته باشد. در دفتر یادم ، صفحه ی سفید ندارم
در پشت سر خاطراتم، مستم
در روبرو ، مه ای سنگین جاده را می بلعد. من ترس از این راه دارم.