در نگاه های دلم، حسرت دیداربود
آنچه که می خواستم نا پیدا بود.
همیشه چند کلامی با یک لبخند آرزو داشتم
نمی دانم شاید اشکال از من بود، او دوست کسی دیگر بود.
غم و بغض و سکوت نصیب من تنها بود
چرا که نتوانستم خود را رها کنم.
در انتظار او بارها قلم شکستم
کاغذ های خیس سفید. بامن تنها بودند.
