ویرگول
ورودثبت نام
حسین مفرد
حسین مفرددرود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
حسین مفرد
حسین مفرد
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

داستان : پایان جاده کوهستانی

بخش پنجم

در همين حين باز دوباره صداي بع بع بلندي پيچيد و چند لحظه اي آن سه نفر خشكشان زد .مهدي و ميلاد به هم ديگر نگاه كردند . صداي مهيبي در آن دره پيچيد به دنبال آن صداي مانند ريزش آوار آمد زمين زير پاي مهدي و ميلاد شروع به لرزش و حركت كرد .صداي مهدي بود كه فرياد مي زد محمد زود بيا بالا .محمد انگار خشكش زده بود از بالای رودخانه توده عظيمي در حال حركت به سمت آنها بود .چيز زيادي مشخص نبود آب گل آلود تنه درختان در هم مي پيچيد و با صداي مهيبي حركت مي كردند. محمد بخود آمد و طناب را گرفت و شروع كرد به سمت بالا حركت كردن ترسيده بود دستش سر مي خورد و زير پايش خالي مي شد هر طوري بود خود را كمي بالا كشيد .طغيان رودخانه به او رسيده بود دستش را به مهدي و دست ديگرش را به ميلاد داد . ميلاد خم شده بود و سيع كرد از كمر محمد بگيرد در همين حال تنه درختي به پاهاي محمد خورد او را به سمت بالا پرتاب كرد محمد با ميلاد برخورد کرد و او داخل رودخانه پرت شد چنان اين اتفاق سريع افتاد كه مهدي و محمد نتوانستند عكس العملي از خودشان نشان دهند .متحیر به ميلاد كه لاب لاي درختان مي پيچيد و همراه آب دور مي شد خیره شده بودند.

محمد روي زمين زانو زد بود و با دست به زمين مي كوبيد و داد مي زد لعنتي آخه چرا.

مهدي كنار او نشسته و گريه مي كرد و مي گفت خدايا خودت رحم كن .

محمد : همه اش تقصير جواد بود كه آن بچه را زير كرد.

مهدی :همه ما مقصر هستیم نباید می گذاشتیم او بچه را به رودخانه بیاندازد حال هم روح او دارد از ما انتقام می گیرد.

محمد:چرت و پرت نگو چه کسی می خواهد انتقام بگیرد روح یا این بزغاله .صدای بره دوباره بلند شد و دوباره در محوطه پیچید، شدد آب رودخانه کم شده بود و جریان تقریباً آرامی داشت و فقط گل آلود بود مهدی به نزدیک رودخانه رفت. نگاهی به محلی که ناصر زیر سنگ مانده بود نگاه کرد .سنگ از جایش حرکت کرده ده متری جابجا شده بود ولی از جنازه ناصر خبری نبود و آب او را برده بود.

محمد که از صدای بره عصبانی شده بود یک چوب برداشت و بطرف جاده حرکت کرد .

مهدی گفت : آب ناصر را برده بطرف جاده برویم شاید کسی به ما کمک کند.

محمد گفت: باید برویم من باید این بره را ساکت کنم.

محمد و مهدی بطرف جاده حرکت کردند.آنها با هر زحمتی بود خود را به جاده رساندند صدای نمی آمد دیگر صدای بره نبود اطراف را جستجو کرد کسی یا چیزی نبود مهدی روی یک تخته سنگ کنار جاده نشست و اطراف را نگاه می کرد.

محمد گفت : من تاحالا این طرفها نیامده و راه را بلند نیستم بیا اینجا بنشین شاید کسی یا وسیله ی از اینجا رد بشود و به ما کمک کند.

محمد آمد وکنار مهدی نشست .هر دو تو فکر رفته بودند ، اتفاقاتی که پشت سرهم افتاده بود و سرنوشت خود.

مهدی به محمد گفت :صدا را میشنوی

محمد گفت:آره انگار یک ماشین اینطرف می آید.

۲
۰
حسین مفرد
حسین مفرد
درود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید