بخش ششم
صدا از پایین می آمد و نزدیک تر می شد هر دو بلند شده به جاده خیره شدند جاده پیچ در پیچ و گردنه بود فقط صدا می آمد ، چند لحظه بعد ازپشت پیچ یک تراکتور ظاهر شد که تیغه ی برای صاف و هموار کردن زمین استفاده میشد را میکشید ، تراکتور دو نفر سرنشین داشت و روباز بود برای همین هم یکی پشت فرمان بود و دیگری روی گل گیر نشسته بود کنار آن دو نفر نگه داشتن و راننده به طرف آن دو برگشت. پرسید اینجا چکار میکنید مشکلی پیش آمده .
محمد گفت تصادف کردیم و از جاده به بیرون پرتاب شدیم سه نفر ما مردهاند و ما دو نفر زنده مانده ایم. راننده تراکتور از جایش بلند شد و به پائین دره نگاه کرد ماشین را دید گفت بریم کمک .
محمد گفت فایده ای ندارد یک نفر زیر ماشین لة شده .آرام گفت از وسط به دو نیم شده و بعد ادامه داد دو نفر را هم آب رودخانه برده است.ما باید به یک جا برسیم و موضوع را به خانواده و پلیس اعلام کنیم .
راننده گفت:ما مأمور راه سازی روستای این اطراف هستیم و مشغول هموار کردن راه ها هستیم. بیاید سوار شوید چهار پنج کیلومتر بالاتر یک روستا و پاسگاه نیروی انتظامی است .شما را تا آنجا میرسا نیم و آنها کمک خواهند کردند.
رانند کمک کرد و آن دو سوار شدند و روبروی کسی که بره ی در بغل داشت روی گلگیر نشستند و به بره خیره شده بودند.تراکتور راه افتاد.مهدی و محمد به بره خیره شده بودند بره زل زده بود توی چشمای آن دو نفر و نفس نفس می زد .
مهدی پرسید بره قشنگی است.پسر جوانی که بره را بغل کرده بود گفت این بره خواهرم است او را توی جاده همین پائین پیدا کردم ولی خواهرم نیست؟ خواهرم را گم کرده و خواهرم دنبال او شاید توی کلبه کوهستانی رفته باشد .دوباره سرش را پائین انداخت،مهدی با آرنج خود به محمد زد و به هم نگاهی کردند.پسری که بره بغلش بود نگاهی به آن دو نفر کرد و رو به مهدی گفت دوربین شما روشنه .مهدی دوربین را فراموش کرده بود دوربین فیلم برداری کوچکی بود که بایک بند روی شانه افتاده بود و زیر بغل بود و چون زیاد وزنی نداشت در این مدت اصلا فراموشش کرده بود و اصلا فکر نمی کرد روشن باشه .مهدی دوربین را بالا آورد بله روشن بود و هنوز در حال فیلم برداری بود.روبه محمد کرد و گفت همه اش را فیلم برداری کرده است .محمد گفت خاموشش کن و فیلمش را بنداز دور.