بنام آفریدگار هستی
با سلام روایتی بسیار ساده را برای شما نوشته ام نمی دانم تا چه حدی خوب یا بد نوشتم خودم فکر میکنم نوشتنم جالب نباشد . لطفاً بعد از خواندن اگر نظری دارید ، نظر خود را بنویسید خوشحال میشوم.
بخش اول داستان
سالها بود که سعید و حمید با هم دوست بودند وقتی حمید با خانواده خودش به محله آنها آمدند همسایه آنها شدند ،سعید در راه مدرسه با حمید دوست شد و این دوستی سالها ادامه پیدا کرد تا اینکه آنها به سن ازدواج رسیدند.
سعید و حمید هر کدام خواهری داشتندکه هم نام هم بودند یعنی سعید خواهری داشت بنام سعیده و حمید هم همینطور خواهری داشت به نام حمیده ، این دو دوست وقتی از سربازی برگشتند و برای کار سرمایه گذاری کردند تصمیم گرفتند که با خواهرهای هم ازدواج کنند و این موضوع را ابتدا با خواهرهای خود مطرح کردند و وقتی از رضایت آنها مطمئن شدند.موضوع را با خانواده خود مطرح کردند و آنها هم اعلام رضایت کردند چون سالها بود هم دیگر را میشناختند و رفت و آمد با هم داشتند و از وضعیت هم مطلع بودند.
حمید و سعید یک سال منتظر ماندند تا یک مقدار کار وبار آنها رونق بگیرد و سپس ازدواج کنند و وقتی امکانات مهیا شد و توانستند خانه برای خود تهیه کنند مراسم ازدواج را برگذار کردند و همان شب برای ماه عسل بسمت یک روستای کوهستانی در دل جنگل راه افتادند.
آنها خیلی خوشحال بودند آن شب عید بود و ازدواج های زیادی در حال انجام بود و وقتی در خیابانها در حال حرکت بودند با دیدن ماشینهای عروس دیگر خوشحال می شدند و برای هم چراغ می دادند و بوق می زدند .چرخی در شهر زدند و به سمت روستای کوهستانی راه افتادند.حمید گفت برویم روستا و سه چهار شبی آنجا بمانیم و سپس برویم دریا و از آن سمت برویم مشهد و بعد برگردیم سمنان .
سعید و بقیه هم قبول کردند .راه روستا ابتدا آسفالت بود ولی بعد از مدتی جاده خاکی شد و پیچ در پیچ آن شب پائیزی هم باران باریده بود و جاده خوب نبود و پر آب و گل بود و رانندگی سخت شده بود و دیروقت ، اینجا محل زندگی یکی از دوستان سعید بود و آدرس این روستا را داده بود و البته قبلاً حمید و سعید به روستا آمده بودند و مسیر را می شناختند .حمید رانندگی می کرد و پشت سر او همسرش سعیده نشسته بود و درحال چرت زدن بود و کنار او هم حمیده همسر برادرش سعید در حال چرت زدن بود و سعید هم در جلو کنار حمید نشسته بود.
جاده پیچ در پیچ بود حمید خسته شده بود ،سعید یکی دوبار از حمید خواست تا او رانندگی کند و او استراحتی بکند ولی حمید قبول نکرد و گفت راهی دیگر نمانده و بزودی خواهیم رسید.درحین حرکت چند ماشینی از روستای مقابل می آمدند که معلوم بود آنجا هم عروسی بوده است،ماشینها پر بود و مشغول شادی بودند.ماشین در حال حرکت بود و جاده پر پیچ وخم دریکی از پیچها ناگهان یک ماشین بانور قوی جلو ماشین ظاهر شد،حمید نتوانست ماشین را کنترل کند و بعلت لغزنده بودن جاده از جاده خارج شد و بسمت رودخانه که در ته یک درة کم ارتفاع بود افتاد .ابتدا ماشین با یک صخره برخورد کرد و دوسه دور از بغل بدور خودچرخید و بسمت پائین سُر خورد و در همین حین یک شاخه بزرگ از شیشه جلو از سمت سعید وارد شد ، در سینه او فرورفت وازاو هم رد کرد و وارد سینه ی حمیده شد که ازترس صندلی سعید را بغل کرده بود واز پشت او خارج شد. حمیده وسعید هم بر اثر شدت صدمات وارده بیهوش شدند. ماشین هم بداخل رودخانه افتاد.
ماشینی که از روبرو میآمد یک وانت بود که درقسمت بار خود چندین نفر از روستایان را سوار کرده بود و در آن مسیر درحال شادی و برگشت به خانه بودند. با دیدن افتادن ماشین به دره و رودخانه سریع ایستاده و به کمک آنها رفتند و آنها را از رودخانه بیرون آوردند که متاسفانه سعید و حمیده درجا فوت کرده بودند . حمید و سعیده زنده و بیهوش بودند مردم آنها را پشت وانت گذاشته و به نزدیکترین در مانگاه رساندند و از آنجا هم با آمبولانس آنها را به بیمارستان شهر رساندند.
حدود یک هفته حمید بیهوش بود ، وقتی به هوش آمد هنوز سعیده به هوش نیامده بود. حمید ابتدا سراغ همسر و خواهر خود را گرفت و چیزی متوجه نشد با به هوش آمدن او وضعیت آن بخش به هم ریخت چند نفر دکتر و متخصص آمدند و رفتن و کسی به سؤالهایی او جواب نمی داد و همه سیع در آرام کردن او داشتند حمید چندبار بیهوش شد و دوباره به هوش آمد تا اینکه وضعیت او به حالت عادی درآمد. دکتر بالای سراو آمد و حالش را پرسید حمید فقط میپرسید بقیه حالشان چطور است.
دکتر سیع کرد او را آرام کند و دل داریش بدهد و بعد به او گفت که همسرش زنده ولی بیهوش است. حمید سراغ سعید و خواهرش را گرفت، دکتر سرش را پایین انداخت و سکوت کرد. باز حمید پرسید، دکتر چند بار سرش راتکان داد و بعد گفت: متاسفانه هردوی آنها در آن سانحه فوت کردند و شما دو نفر زنده مانده ایت حمید با شنیدن این موضوع دوباره از حال رفت.دکتر که پیش بینی این موضوع را کرده بود سریع مسکنی به سرم او تزریغ کرد و اجازه داد اول بخواب برود. چند روز بعد سعیده هم به هوش آمد وآنها دو بعد از ده روز در یک اتاق بستری و تحت نظر قرار گرفتند و خانواده های آنها اجازه یافتند که برای دیدار از نزدیک به اتاق آنها بیایند و این خود ناراحتیهای دیگر را بوجود آورد، خانواده هرکدام عزیزی از دست داده بودند و عزیزتری برایشان مانده بود و در این میان هر چه بود . غم سنگینی که بر هر دو خانواده قالب شده بود آنها سعید و حمیده را درکنارهم دریک امام زاده دفن کرده بودند و هفتم آن دو نقر هم تمام شده بود. چندروزی گذشت و حمید و سعیده هم از بیمارستان مرخص شدند و به خانه پدر حمید رفتند و درآنجا مستقر شدند.
پایان بخش اول...