ویرگول
ورودثبت نام
حسین مفرد
حسین مفرددرود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
حسین مفرد
حسین مفرد
خواندن ۱۰ دقیقه·۶ سال پیش

داستان قلبهای جامانده

بخش چهارم

پیرزن گفت که خودم هم می خواهم چای بخورم یک لیوان بیشتر می ریزم،پیرزن رفت کنار ساختمان اجاقی بود و کتری و قوری روی آن،ذغالهای زیر آن هنوز سرخ بودند،دو لیوان چای ریخت آورد و روبروی حمید روی یک نمد که روی زمین پهن بود نشست و سینی ساده که دو لیوان چای و یک قندان ساده در آن بود به سمت حمید هل داد و گفت چای دودی متبرک بخور سر حال بیای ،راه گم کردی این اطراف ندیدم.

حمید گفت :بله اهل شهرم اینجا کاری داشتم و حال به نتیجه ی نرسیدم و خسته ام و باید برگردم.

پیرزن گفت کاری از دستم برایت بر مآید انجام دهم.

حمید گفت:نه مادر خیلی ممنون قصه ی من چنان به هم پیچیده که بنظر غیر قابل حل می آید.

در همین حال سگ بسیار بزرگ و پر پشمی به آنها نزدیک شد که حمید ترسید و از جا نیم خیز شد.پیرزن گفت نترس سگ من است،ومؤنس تنهای من است اسمش بارانِ.

حمید گفت :باران؟

پیرزن گفت:بله یک روز بارانی او را کنار همین روخانه پیدا کردم یک توله سگ کوچک بود و داشت آب او را را می برد و به شدد واق واق می کرد گرفتم و بزرگش کردم و حال او مواظب من است و از من حفاظت می کند.سگ همچنان به حمید خیره شده بود و بعد از چند لحظه بلند شد و به حمید نزدیک وحمید را بو می کرد حمید خود را کنار کشید.پیرزن به سگ گفت باران چکار می کنی برو کنار.سگ کنار آمد و زوزه درد ناک کشید و بطرف قبرستان رفت و کنار یک سنگ نشست و سرش را روی دستهایش گذاشت .

پیرزن گفت:این باران یک چیزش می شود؟

حمید چای و قندی برداشت و مشغول خوردن چای شد و در همین حال به سگ خیره شده و سگ هم به او خیره شده بود.

نگفتی چه شده کاری از دستم بر می آید؟

حمید گفت :قصةعجیبی است باور کردنش برای هر کسی مشکل است.

پیرزن گفت:تا حال در قبرستان خوابیدی ؟

حمید گفت : حتی فکرش برایم ترسناک است!

پیرزن گفت:من 17 سال است در اینجا زندگی می کنم و شبها هم در اینجا می خوابم و با ارواح مردگان هم صحبت هستم،از این هم عجیب تر است؟

حمید نگاهی به پیرزن کرد و سرش را پائین انداخت و کمی مکس کرد و بعد گفت شما یادتان است چند ماه پیش نزدیک همین قبرستان ماشینی از جاده پائین افتاد و دو تا عروس داماد داخل آن بودند؟

پیرزن گفت:بله یادم است خدا بیامرزدشان جوانها حیف شدن،چطور مگر آنها را می شناسی؟

حمید گفت:بله من یکی از آن چهار نفر هستم دو تن از ما مردن و دو تن مان زنده ماندن ما چهارتا داخل ماشین با هم خواهر و برادر و همچنین زن و شوهر بودیم.

پیرزن با تعجب نگاهی به حمید کردو گفت چطوری واضحتر توضیح بده ؟

حمیدگفت:اسم من حمید است و خواهرم حمیده و دوستان من و خواهرم که خواهر و برادر بودن به نام سعید و سعیده داخل ماشین بودند من با خواهر سعید،سعیده ازدواج کرده بودم و سعید هم با خواهر من حمیده ازدواج کرده بود و آن شب سعید و حمیده فوت کردند و من و سعیده زنده ماندیم .

پیرزن با تعجب نگاهی به حمید کرد و گفت خوب حال چه شده اینقدر پریشانی و تو فکر؟

حمید نگاهی به کوههای اطراف کرد و ماجراهای که برای او و سعیده پیش آمده بود را مو به مو برای پیرزن تعریف کرد و وقتی که به آخرش رسید اشکهایش صورتش را خیس کرده بود به پیرزن نگاه کرد اوهم آرام آرام گریه می کرد و اشک صورتش را خیس کرده بود .

پیرزن نگاهی به حمید کرد و گفت پاشو بیا چیزی نشاند بدهم.

پیرزن بلند شد و چوبی را که بعنوان عصا استفاده می کرد برداشت و آرام آرام به سمت سنگی که سگ کنار آن خوابیده بود رفت و گفت آقا حمید بشین تا چیزی براید تعریف کنم.

حمید گفت :اینجا چرا ! خوب همانجا چرا تعریف نکردی و آوردی اینجا؟

پیرزن گفت:جواب معمای تو پای این سنگ است.بشین و گوش کن.

پیرزن گفت:آن شب که شما تصادف کردید من هم در روستای بالا دعوت بودم و عروسی خیلی طولانی شد و هوا هم بارانی بود من هم شب را خانه یکی از اقوام ماندم و صبح زود بعد از اذان و خواندن نماز راهی اینجا شدم ،باران هم همراه من بود نزدیک اینجا که رسیدم هوا کاملا روشن شده بود و در راه با یکی دو نفر روبرو شدم که ماجرای شما را تعریف کردن .

وقتی نزدیک قبرستان رسیدم و خواستم بسمت قبرستان بیایم باران شروع به سر و صدا کرد و لباس مرا می کشید و من فهمیدم می خواهد دنبالش بروم و من هم همین کار را کردم این سگ تا حال چندین بار من و دیگران را از مرگ نجات داده است و برای همین هم او را قبول دارم.رسیدم به محلی که ماشین از جاده خارج شده بود،ماشین همچنان پائین جاده بود و زیاد پائین نرفته بود و اگر از آن تنه ی درخت نبود احتمالا برای شما هیچ اتفاقی نمی افتاد و شما فقط کمی زخمی می شدید.باران به طرف ماشین رفت و واق واق کرد سروصدای زیادی براه انداخت من پیش خود فکر کردم احتمالا کسی داخل ماشین جامانده است و احتمالا بچه ی و یا کسی همراه شما بوده و مردم متوجه نشده اند و او جا مانده است چون همچین مواردی را قبلا دیده ام و با هر زحمتی بود خودم را به کنار ماشین رساندم، کسی آن اطراف نبود و به باران اشاره کردم که ساکت شود.نه چیزی دیده می شد و نه صدای شنیده میشد.شروع به غُر غُر کردن سر سگ کردم و او هم سرش را پائین انداخته و زوزه می کشید.من خواستم برگردم که سگ سرش را داخل صندلی عقب برد و شروع به پنچه کشیدن روی صندلی کرد من به رفتار او مشکوک شدم ،صندلی عقب را نگاه کردم خون زیادی روی صندلیها بود شیشه خورد شده بود و وسایل زیادی هم بهم ریخته بود شاخه و برگ درختان هم روی صندلی عقب بود با چوب دستی که داشتم وسایل را را زیرو کردم وسط صندلی خون زیادی جمع شده بود و چیزی مانند کلاه یا لباس خون آلود دیده می شد که من به آن مشکوک شدم و با چوب به آن ضربه ی زدم ببینم چیست که انگار با چوب به سر سگ زدم چنان صدای بلندی از خود در آورد که ترسیدم ،نزدیک تر رفتم و با دست آن را جلو کشیدم و از تعجب و وحشت نزدیک بود بمیرم دوتا قلب که به هم چسبیده بودند آنجا افتاده بود.چند دقیقه ای مات و متحیر آنجا ایستاده بودم و به آن قلبها نگاه کردم ماندم چکار کنم.آن دو قلب را برداشتم داخل دستمالی که همراه داشتم گذاشتم و به سمت قبرستان راه افتادم و در همین محل آنها را دفن کردم و الان آن دو قلب اینجا پای همین سنگ دفن هستند و احتمالا تا حال با خاک یکی شده اند واقعاً داستان شگفتی است و از آن روز این سگ اکثراً همینجا کنار این سنگ می خوابد.

حمید گریه اش گرفته بود و در همان حال به پیرزن گفت حال چه کار میشود کرد و من باید چه کار کنم. اینجا را بکنم و اگر قلبها مانده خاک این قسمت را ببرم و کنار آنها در شهر دفن کنم.

پیرزن گفت :آنجا بیلی است بر و بیل را بیاور و اینجا را بکن ببینم چیزی مانده است یا نه؟

حمید رفت بیل را آورد و سگ را خواست کنار بزند ولی سگ از جایش تکان نخورد .پیرزن هرچه سگ را صدا زد و تکان داد و با بیل تهدیدش کرد ولی سگ از جایش تکان نخورد و درست روی جای که قلبها دفن بودند خوابیده بود و تکان هم نمیخورد.

حمید بیل را برداشت و رفت سگ و خواست با بیل سگ را جابجا کند ولی سگ به سمت حمید حمله کرد و حمید دور شد دوباره سگ رفت و در همان محل خوابید.

پیرزن گفت کمی صبر کن من از اینجا می روم و باران هم دنبالم می آید و آنوقت تو بیا و اینجا را بکن،حال تو برو و از اینجا دور شو و خود را جای مخفی کن حمید از آن قبرستان دور شد و بعد از چند ساعت پیرزن هم به سمت روستا راه افتاد و سگ هم دنباش رفت،حمید از محلی که مخفی شده بود.رفتن پیرزن را دید وقتی آنها از آنجا خوب دور شدن به سمت قبرستان آمد و بیل را برداشت و به سمت سنگ رفت و هنوز نزدیک سنگ نرسیده بود که بادی شروع به وزیدن کرد و مه غلیظی سطح زمین را فرا گرفت که تا زانوی حمید این مه بالا آمد و همزمان با مه سر وصدای عجیب بگوش می رسید صداها گنگ بود و قابل فهم نبود.صداهای جیغ و ناله بوضوح مشخص بود مه مانند گرداب دور حمید شروع به چرخش کرد و کم کم مخروطی درست کرد که در کنار حمید و از زانو شروع می شد و در فاصلة پنج شش متری دیوار درست کرد که دیگر اطراف دیده نمی شد.حمید مات و مبهوت شده بود و قادر نبود تکان بخورد و ترس عجیبی او را فرا گرفته بود عرق سردی تمام بدن اورا فرا گرفته بود.بیلی را در زمین فرو کرده با دست محلم گرفته بود که به زمین نخورد.چرخش مه کم کم آرام شد ولی فروکش نکرد و به همان صورتی که دیوار بوجود آورده بود باقی ماند حمید به دور خود چرخی زد هرکاری کرد حرکت کند نتوانست پایش به زمین چسبیده بود و تند و تند سرش به این طرف و آن طرف حرکت می داد . خواست فریاد بزند ولی گلویش خشک شده بود و صدای از آن در نمی آمد.

کم کم در مه سایه های نمایان شد سایه ها شبیه آدم بودند و آرام آرام دور حمید می چرخیدن و پچ پچ می کردند .این چرخش کم کم متوقف شد ولی سایه ها در همانجا که بودند حرکات خفیفی داشتند و مشخص بود تکان می خوردند.

حمید از سنگی که قلبها دفن بودند دو سه قدمی فاصله داشت در همین حین از بین مه نزدیک سنگ دو سایه از درون مه به آرامی بیرون آمدند و روبروی حمید ایستادن سایه ها تیره بودند و شبح مانند ولی کم کم در مقابل دیدگان حیرت زده حمید آنها واضح شدند انگار سعید و حمیده صحیح و سالم جلو او ایستاده بودند و دیگر اثری از زخم سینه در آنها دیده نمی شد و چهره ی غمگین داشتند.

بیل از دست حمید افتاد و جلو آنها زانو زد و گفت:من چکار کنم باید چکار کنم و چند بار با صدای بلند این را فریاد زد.ناگهان توفانی به پا شد همه چیز در هم پیچید و به سمت بالا کشیده شد گردبادی بود به سمت بالا و صدای زوزه و هم همه و فریاد و ناله .

حمید به این گرد بادی که به سمت بالا می رفت نگاه می کرد ناگهان چهره ی درخشان روبروی صورتش ظاهر شد و صدای گفت :آنها را به اینجا بیاور و بعد با آن مه و گردباد ترکیب شد و صدا تکرار می شد مارا به اینجا بیاور.....

حمید چند لحظه ی از هوش رفت و وقتی به هوش آمد که پیرزن روی سر او بود و آب به صورت او می پاشید،پرسید چه شده از حال رفته بودی.حمید زیر لب زمزمه ی کرد و بلند شد به دور و بر خود نگاهی کرد و گفت من باید به شهر بروم.اینجا جای دوتا قبر آماده کن،حمید بلند شد و بسمت شهر راه افتاد و رفت .

ماجرا برای خانواده خود و همسرش تعریف کرد و گفت باید جنازه ها را به آنجا ببریم پدر حمید گفت این کار به این آسانی نیست و باید اجازه ی نبش قبر و جابجایی جنازه گرفته شود.

پدر سعیده گفت:من یک وکیل می شناسم از او کمک می گیرم شاید حل شود. چند لحظه بعد پدر سعیده با وکیل تماس تلفنی گرفت و از او درخواست کمک کرد.حدود یک ماهی طول کشید تا اجازه نبش قبر و جابجای جنازه ها را بگیرند و بعد با یک مراسم دوباره آنها را در آن گورستان جنگلی دفن کنند.جمعیت زیادی شرکت کردند اکثر مردم ماجرا را شنیده بودند مردم روستاهای دوروبر و دوستان و خانواده حمید و سعید و خیلیهای دیگر آمده تا شاهد ماجرا باشند قبر درست در محل دفن قلبها کنار آن سنگ کنده شد و وقتی که جنازه ها را گذاشتن و سنگ لحد را قرار داد و کمی از خاک که کنده بودند و کنار سنگ بود را با بیل داخل قبر ریختن به ناگهان خاک ریزش کرد و آن سنگ روی قبرها افتاد و مانند یک گنبد کوچک روی قبرها قرار گرفت مردم بلند صلوات می فرستادند و چند روحانی و ریش سفیدی که آنجا بودند گفتند به سنگ دست نزنید و دور سنگ را پر کنید و این سنگ گنبد مزار این عاشقان خواهد بود.

ششم اسفند نود و دو

این داستان یکی از اولین داستانهایم بود نمی دانم تا چه حدی توانستم درست بنویسم.در واقع هرچه که دلم خواسته نوشتم بدون هیچ ویرایشی. ایرادات و اشکالات من را بنویسد ممنون می شوم.


۶
۰
حسین مفرد
حسین مفرد
درود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید