ویرگول
ورودثبت نام
حسین مفرد
حسین مفرددرود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
حسین مفرد
حسین مفرد
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

داستان سفر رمزآلود4

درود و شادباش

ادامه داستان...

مه ای که در سقف بود درخشان بود . شاید انعکاس نور مشعلها بود . نمیشد جهت را تشخیص داد به هر طرف که میرفتم یک شکل بود و انتهای ردیف ستونها مشخص نبود . کنار یکی از ستونها رفتم با دقت آن را برانداز کردم پایه ستون چهر گوش بود روی آن ستون استوانه ای قرار داشت. پایه ستون حدود سه متر در سه متر و ارتفاع آن هم تقریبا به همان مقدار بود . ستون استوانه ای روی این پایه قرار داشت که انتهای آن دیده نمیشد و هر ستون با ستون دیگر شاید حدود بیست متری فاصله داشتند.

صدای وحشتناکی آنجا پیچید، صدای باز شدن درب. صدای باز شدنش بسیار بد و کر کننده بود انگار سالهاست باز نشده است خشک و سنگ روی سنگ کشیده می شد.

نوری از یک طرف نمایان شد . من به سمت نور برگشتم در پشت ستونها دربی باز شده بود و نوری از آن به داخل محوطه متابید. من کمی ترسیدم ، از طرفی هم خوشحال شدم که نوری در آنجا ظاهر شد.معلوم نبود اینجا تالار است یا یک راهرو بزرگ و شاید هم جای خاص .


بسمت نور برگشتم و با ترس و لرز به آن سمت حرکت کردم درب بنظر دور می رسید هر چه می رفتم به درب نمی رسیدم . آن محیط از آنچه که تصور می کردم بزرگتر و عظیم تر بود. هر چه که بسمت درب می رفتم درب بزرگتر و نا متعارفتر بنظر می رسید.

درب بسیار بزرگ بود ، دو لنگه آن بسمت داخل باز شده بود و نوری که از آن طرف می تابید نور شعله های آتش بود . شعله های بزرگی پشت درب دیده می شد.

دو طرف درب دو مجسمه نیزه بدست ایستاده بودند . قد من بزور کمی بالاتر از زانوی آنها بود.نزدیکی درب ایستادم درب را برانداز می کردم در بزرگ و با عظمتی بود درب ها از سنگهای یک پارچه ساخته شده بودند، روی آنها کنده کاریهای عجیبی وجود داشت ، سر حیوانات بدن مار و پرندگان . یکی از نگهبانها درب حرکتی کرد و نیزه ای را که در دست داشت به زمین کوبید. صدای هراس انگیزی در محوطه پیچید و با دست دیگر اشاره ی بداخل کرد و با صدای رعد آسای گفت: برو داخل

صدا در آن محیط انعکاس پیدا کرد من از ترس و وحشت لرزم گرفت و برای لحظه ای شل شدم و نزدیک بود زمین بخورم. بزور خود را جمع کردم آنها مجسمه نبودند آنها نگهبانان واقعی بودند. حدود پانزده متر قد آنها بود ، سر آنها دیده نمی شد ولی بدنی شبیه انسان داشتند.

نگهبان روبروی هم یک بار نیزه اش را به زمین زد . صدای آن در محوطه پیچید . چاره ای نداشتم با گامهای لرزان راه افتادم . وارد فضای گنبدی شکل شدم خیلی بزرگ بود نمیشد برای آن چیزی توضیح داد. محوطه گردی بود ، در وسط آن حوض بزرگی قرار داشت که در آن آتش زبانه می کشید ، شعله ها از قد نگهبان بلندتر بود آنجا توسط آن شعله روشن میشد.آتش خاصی بود جنس گدازه ای داشت و مذّاب و مایع بنظر می رسید. مثل یک آتشفشان کوچک بود. به بالا نگاه کردم سقفی دیده نمی شد.

وقتی از بین دو نگهبان رد شدم صدای درب بلند شد ، برگشتم آن دو نگهبان در حال بستن دربها بودند بعد از بستن درب پشت به درب ایستادند آنها چهره ای انسانی ولی خشن با چشمهای قرمز و آتشی داشتند. موهای بلندی داشتند که روی شانه هایشان ریخته بود ، لباس جلیقه مانندی تنشان بود و چیزی شبیه دامن یا لنگ به کمر بسته بودند که تا روی زانو بلند بود و با یک کمربند پهن مهار شده و شمشیری کوتاه به آن متصل بود.پ

ادامه دارد...


۴
۱
حسین مفرد
حسین مفرد
درود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید