
درود
ادامه ماجرا...
فصل چهارم
بخش سوم
جانشین هاکانا اینطور نوشته بود:
دستیار اعظم جناب هاکانا بعد از عمری طولانی سخت کوشی ، وفا داری و همراهی فرماندار ، او را در این بُعد تنها گذاشت، از بدن خود رها شده ، به سر زمین موعود رفت و در آنجا منتظر فرزند خدایان شد.
مطالب زیادی در وصف دستیار هاکانا نوشته و از او بسیار تعریف کرده بود و بعد از چند روز فرماندار هم از جسم خود رها میشود. طبق سفارش فرماندار جسم خود و دستیارش داخل جعبه های سنگی قرار داده و در عمق اقیانوس کنار یکی از جعبه های نیرو بصورت مخفیانه دفن میشوند و روی آنها به ارتفاع چند متر پوشانده میشود تا برای همیشه در امان باشند.
کتاب خیلی طولانی بود من خیلی به این کتاب علاقه مند شدم و با دقت آن را مطالعه کردم ، در کتاب خیلی مطالب جالب و حاشیه ای بود که در فرصت مناسب خواهم نوشت.
خواندن کتاب را تمام کردم. رو به خورشید کردم گفتم: مطالعه کتاب تمام شد ، یک سری برویم کتابخانه.
خورشید مشغول شنا تو استخر بود، لبه استخر نشستم. خورشید نزدیک من آمد : به این زودی کتاب را مطالعه کردی.
... بله ، البته بصورت کامل نخواندم . بعضی از قسمتهای آن را فقط نگاه کردم و مطالب مهم را خواندم.
آنقدر غرق در مطالعه بودم و آنجا برایم راحت بود که یادم رفت من چرا آنجا هستم و تا کی باید باشم.
از خورشید پرسیدم : من تا کی اینجا هستم.
گفت چند روزه مشکلم حل میشود و من را بر خواهند گرداند.
خورشید لبخندی زد و از استخر خارج شد. نزدیک من نشست و گفت: از اینجا ناراضی هستی ، خوش نمی گذرد.
گفتم: اینجا خیلی هم عالی و خوبه ولی دوست دارم برگردم.
... اشکالی ندارد هرچه شما بخواهید. فعلا برویم کتاب خانه و یا هر مکانی که شما دوست دارید سرگرم شوید. من برگشت شما را پیگیر میشوم.
از محل اقامت خود بیرون آمدیم، خورشید چند مورد معرفی کرد که برویم ببینیم. سپس موردی را گفت که برای من خیلی جذاب بود.
او گفت: دوست داری در تاریخ پروازی کنی! ؟
من با تعجب پرسیدم: منظورت چیست؟
... در گتابخانه بخشی است که شما بصورت مجازی وارد تاریخ می شوید . مانند دیدن یک فیلم تاریخ را مطالعه می کنید. به گذشته های دور می روید . تاریخ باستان و ماورای باستان را می ببینید. گذشته سیارات منظومه شمسی و بعضی از سیارات کهکشان را می توانی ببینی ، خود سیستم راوی دارد . تاریخ را به هر شکل که بخواهی برایت تعریف می کند.
برایم جالب بود. به کتابخانه رفتیم ، در یکی از تالارهای بزرگ وارد سالن کوچکی شدیم که درهای متعددی داشت. روی هر در دو چراغ قرمز و سبز بود. بطرف دربی رفتیم که چراغ سبز آن روشن بود. داخل شدیم بعد از یک راهرو باریک پنچ شش متری به اتاقی گرد و گنبدی رسیدیم. یک صندلی بزرگ شبیه صندلی دندانپزشکی یا ماساژور آنجا در مرکز اتاق بود. اتاقی با سقفی گرد و گنبدی شفاف از جنس شیشه.
خورشید گفت : شما روی صندلی بنشینید ، سیستم خود بخود فعال میشود و شما را راهنمایی می کند. کنار صندلی یک کلاه مثل کلاه خلبانی وجود داشت و با کابلی به صندلی متصل میشد.
من روی صندلی نشستم ، صندلی بصورت خودکار با بدن من منطبق شد و بهترین وضعیت را گرفت.تقریباً نیم دراز کش بود و راحت. خورشید کمک کرد کلاه را روی سرم گذاشتم. بعد به دو توپ درخشان روی دسته ها اشاره کرد و گفت: راست به سمت جلو و عقب. کره سمت چپ برای حرکت به طرفین. البته در حالت های خاص حرکت آن عوض میشود. موارد دیگر توسط کلاه انجام میشود که راهنمایی خواهی شد.
سپس در اطراف صندلی چرخی زد : همه چیز مرتب است ، من می روم پیگیر بازگشت شما باشم. در ضمن شما در اتاق تحت نظر هستید نگران نباشید .
ادامه دارد...