ویرگول
ورودثبت نام
حسین مفرد
حسین مفرددرود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
حسین مفرد
حسین مفرد
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

داستان سفر راز آلود 29

درود

ادامه...

فصل چهارم

بخش اول

چند ساعتی بود سرگرم مطالعه بودم و کتاب و سرگذشت را مطالعه می کردم، در این مدت هم خورشید کتابی را مطالعه می کرد و از من دور نمی شد.

سرنوشت دستیار هاکانا:

دستیار هاکانا همراه فرماندار لاینالچی به کره زمین آمدند. در آنجا مستقر شدند سیاره زمین در زمان وجود سیاره بزرگ یک محیط طبیعی و آرام برای استراحت و تفریح بزرگان سفینه ها و سیارات بود. ساکن زیادی نداشت و میشد گفت اصلاً ساکنی نداشت . طبق نوشته دستیار هاکانا آنها به تاریخ امروز حدود هشتصد میلیون سال قبل در سیاره زمین فرود آمدند و آنجا ساکن و مستقر شدند.

فرماندار اولین کاری که کرد اجازه تولید مثل و توسعه تمدن را نداد. تمام اطلاعات و علم که با خود از سیاره بزرگ آورده بود در هشت حافظه ذخیره کرد . این حافظه ها بصورت بلورهای درخشان سبز رنگ بودند و آنها را در جاهای مختلف مخفی کرد. این حافظه ها طوری طراحی شده بودند که باید در کنار هم قرار می گرفتند و یک حافظه واحدی را تشکیل می دادند تا قابل خواندن میشدند و به لوح های زمردین معروف شدند.

دستیار هاکانا می نویسد وقتی فرماندار به زمین آمده سفینه را فرود آورد. مدتها غمگین و ناراحت بود، عمر طولانی و این اتفاقات ناراحت کننده خسته شده بود. می خواست آزاد شود و از جسم خود رها شود. سپس ادامه می دهد من هم خسته شده بودم، در این زمینه با فرماندار همدردی می کردم ، در گفت و گوهای که با فرماندار انجام دادم به این نتیجه رسیدیم از علم دوری کنیم و مثل طبیعت زمین آزاد شویم، زندگی ساده و بی آلایش در پیش بگیریم . برای همین هم تمام اطلاعات و علم را جمع آوری و در حافظه های زمردین ذخیره کردیم. در این زمینه با هیچ کس صحبتی نکردیم ، این کار بصورت مخفیانه و با چند نفر از افراد مطمین انجام دادیم . این کار سالها طول کشید بنا به دستور فرماندار لاینالچی تمام سفینه های که در زمین فرود آمده بودند و دیگر قادر به پرواز نبودند منهدم و تخریب شدند، البته اول به آنهای که قادر به پرواز بودند اعلام شد اگر می خواهید زمین را ترک کنید. در غیر این صورت باید تغییر کنید و زندگی جدیدی را باید از نو شروع کنید. تعدادی از سفینه ها زمین را ترک کردند .

آنهای که ماندن تخریب شده دفن شدند ، سفینه ها و کلیه تجهیزاتی که از سیاره آورده بودند در مکانهای دور دست در دره های عمیق قرار دادند و با انبوهی از خاک روی آنها را پوشاندن و درخت کاری کردند. در جاهای هم که دره نبود روی آنها خاک ریختند وبا سنگهای بزرگ آنها را پوشاندند تا مثل کوه ها و تپه های اطراف شوند.

این کار ده ها سال طول کشید سفینه اصلی که در آب فرود آمده بود از ساحل فاصله گرفت، به اعماق اقیانوسها رفت. از همان اعماق اقیانوسها بر مردمان سرزمینهای مختلف نظارت می کرد تعدادی به فرماندار وفادار بودند با او به اعماق اقیانوس رفتند. در آنجا تمدن محدود و بسته ای را تشکیل دادند . در همین مدت دستور جمع آوری اطلاعات و ذخیره آن صادر شد و همزمان هم تغییراتی دیگر بوجود آمد. فرماندار از امپراطوری کهکشان درخواست کرد که محافظ زمین باشند و نگذارند افراد و گروه های دیگری به سطح زمین بیایند ، آنجا را هم نابود کنند. امپراطوری با این درخواست فرماندار موافقت کرد و سفینه ای بزرگ را در مدار اطراف زمین قرار داد تا زمین در امان باقی بماند.

سالها طول کشید افرادی قدیمی مردند. افراد جدید طوری تعلیم دیدند که بصورت ابتدایی و ساده و دور از تکنولوژی زندگی کنند. گاهاً افرادی توسط فرماندار برای سرکشی وراهنمایی به داخل اجتماعات فرستاده میشد تا اگر موردی مشاهده شد با آن برخورد شود و اجازه پیشرفت و استفاده از تکنولوژی به قوم و قبیله ای داده نمیشد و اماکنی که در آنها تجهیزات دفن شده بودند با نگهبانی ویژه و مخصوص بصورت نامحسوس نگهبانی میشد و اگر کسی به آنجا نزدیک میشد کشته میشد و یا چنان ترسی و وحشتی ایجاد میشد که دیگر کسی به آن اماکن نزدیک نمیشد. آن اماکن به مرور زمان و تحت تعلیم فرستادگان به اماکنی مقدس ، مرموز و ممنوعه معرفی شدند تا کسی در آنجا کنجکاوی نکند.

ادامه دارد...

۳
۰
حسین مفرد
حسین مفرد
درود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید