
درود و شادباش
ادامه ماجرا...
فصل دوم
بخش ششم
من حاکمانی را در جلسات می دیدم که از زمان کشف سیاره بودند. ژنرال های دورگه که حاصل فرزند این حاکمان با زنهایی اصلاح نژاد شده هستند. که آنها عمر کمتری دارند و باید مداوم از این معجون ها استفاده کنند ، بعضی از این ژنرالها و حاکمان دورگه که در سر زمینهای کوچکتر هستند برای مقداری معجون چه التماسی می کنند.
دیگر حاکمان، ایالتهای کوچکتر را با جنگ تصرف می کردند که این اواخر این حمله ها و درگیریها زیاد شده بود ، ایالتی که من در آن ساکن بودم فاقد معدن بود و کشاورزی می کرد .یک کارخانه کشتی سازی هم داشت و کشتیهای برای حرکت روی آب میساخت . برای همین این ایالت بی طرف و درگیر جنگ نبود. ایالت ما از زیر مجموعه های یک فرمانداری بود. چون در جنگ درگیر نبود بیشتر جلسات در این ایالت برگزار میشد.
در پایان یکی از همین جلسات اعلام شد. پادشاه وحاکم سیاره اعلام جنگ کرده و از طرف فدراسیون منظومه تحدید شده است، آنها هم شرایط رئیس فدراسیمن منظومه را قبول نکرده اند و قرار است بزودی جنگ شروع شود . تعدادی از ایالتهای اصلی و فرمانداریها مستقل اعلام بی طرفی کردند.
حاکم سیاره بزرگ از اعلام بی طرفی این ایالتها ناراحت شده است. از آنها خواست که از فرمان او پیروی کنند و در جنگ شرکت کنند. در غیر این صورت ، با شروع جنگ به آنها حمله خواهد شد.
در این جلسه اعلام شد که نفرات منتخب در ایالت ها و فرمانداریهای بی طرف به پناهگاه بروند ، ظرفیت پناهگاه ها محدود بود و ظرفیت کمی داشتند کسانی که باید به پناهگاه می رفتند مجوزهای بصورت کارتهای فلزی داده می شد که برای ورود به پناهگاه از آن استفاده میشد ، یکی از این کارتها به من رسید. محل این پناهگاه در یک معدن متروکه بود. یکی از ژنرال ها که من برای او کار میکردم این کارت را داد و گفت از اینجا تا پناهگاه نصف روز راه است و در زمان وضعیت اضطراری نمیشود از وسیله استفاده کرد اگر تنها ماندی باید خود را برسانی و اگر هم با هم رفتیم که من راهنمایی میکنم و در غیر این صورت پشت کارت محل پناهگاه مشخص شده است.
محل کار من یک قلعه بزرگ و قدیمی بود و استحکام لازم را داشت ، صبح صدایی غرش شدید سفینه های جنگی که در رفت و آمد بودند همه را هراسان کرد . من و خیلی های دیگر به بالای قلعه رفتیم . در آسمان سفینه های بزرگ و کوچکی زیادی در حال حرکت بودند. آنها بسمت بعضی از سرزمینهای سیاره شلیک می کردند از سطح سیاره هم به سمت آنها شلیک میشد. در جای که ما بودیم چون اعلام بی طرفی شده بود جنگی نبود. ولی بخوبی ایالتها و فرمانداریهای دیگر که درگیر جنگ بودند دیده میشد. روز اول درگیری زیاد شدید نبود بیشتر جنبه اخطار داشت و پیروزی برای کسی نداشت، روز دوم نبرد شدیدتر شد. صدای شلیک و انفجارها شدیدتر به گوش می رسید حتی اعلام شد چند سفینه و کشتی جنگی منظومه در سیاره سقوط کرده است.
اصلا فکر نمی کردم بعضی از ایالتها به این حد از پیشرفت رسیده باشند، سلاحهای بسازند که توان مقابله با ارتش منظومه را داشته باشند . وقتی این خبر پخش شد خیلیها مثل من تعجب کردند.
من خودم خیلی تعجب کردم با اینکه در جلسات شنیده بودم، بعضی از ایالتها اقدام به ساخت سلاح بصورت مخفیانه کرده اند ولی سلاحی که بتواند با لشگریان منظومه مقابله کند نمی توانست بصورت مخفیانه ساخته شود.

از روز سوم جنگ تعداد زیادی فراری از ایالتهای مجاور به سمت ما آمدند و به این ایالت پناهنده شدند. در سطح ایالت پراکنده شدند، این ایالت وسعت کمی داشت، توان این همه پناهنده را نداشت سطح جزیره شلوغ شده بود ، روز چهارم نبرد یک سفینه جنگی متعلق به یکی از ایالتهای مجاور، به این جزیره حمله کرد. اردوگاه ها و کشتی های چوبی مهاجران را مورد حمله قرار داد. چون این ایالت توان دفاعی نداشت صدمات زیادی وارد آمد. پناهندگان و تعدادی از اهالی ایالت از بین رفتند. زمانی سفینه های فدراسیون رسیدند که آنها کار خود را کرده و از منطقه دور شده بودند. سفینه های منظومه هم آنها را تعقیب کردند.
در سطح جزیره هرج و مرج راه افتاده بود. دیگر هیچ چیزی در امان نبود انبارهای غذا توسط مهاجران غارت میشد. اهالی و پناهندگان به جان هم افتاده بودند. در سطح جزیره درگیری شدیدی پیش آمده بود. از خبرهایی رسیده، ایالتهایی دیگر هم وضعیت چندان مناسبی نداشتند. وضعیت آنها نسبت به اینجا بهتر نبود.
ماجرا ادامه دارد...