ویرگول
ورودثبت نام
حسین مفرد
حسین مفرددرود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
حسین مفرد
حسین مفرد
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

داستان سفر رازآلود3

درود و شادباش

ادامه داستان...

این دیگر چی بود . در بعضی فیلم های علمی تخیلی مانند این را دیده بودم که به یک محیط دیگر وارد می شوند . دوباره دستم را وارد و خارج کردم هیچ اتفاق خاصی نیافتاد، فقط پوست دستم کمی مور مور کرد و موهای بدنم تحریک شدند و حالت مغناطیسی شدند.

آن طرف آن قاب دیوار خالی بود و از آن پلکان چوبی بخوبی دیده می شد نگاهی به آنجا کردم هیچ چیز خاصی نبود. روی دیوار هیچ اثری نبود به داخل اتاق برگشتم. روبروی آینه ایستادم آینه درخشان تر شد چند موج درخشان در آن بوجود آمد ، صدای وزوز ضعیفی هم شنیده میشد ، در اطراف آینه و با فاصله کمی دو مربع درخشان روی دیوار ظاهر شد که رنگ نور ثابتی نداشتند هر لحظه رنگ خاصی بخود می گرفتند . با تعجب به آینه نگاه می کردم ، حس کنجکاوی من تحریک شده بود ببینم آنطرف چه خبر است . می خواستم بدانم پشت آینه چه خبر است کمی به آن قاب نزدیک شدم ، نزدیکتر که شدم آینه انگار آب بود ، موج ضعیفی روی سطح آینه بود و به هر طرفی حرکت می کرد.

خیلی نزدیک شدم آن دو مربع نورانی در اطراف قاب بشدد نورانی تر و سریعتر رنگ عوض می کردند . صورتم را به آینه نزدیک کردم مانند مایع بود صورتم را داخل بردم هیچ چیزی دیده نمی شد سفید سفید بود . دست هایم را در دو طرف قاب گذاشتم و کمی جلوتر رفتم ، تقریبا سرم و کمی از نیم تنه خود را وارد آینه کرده بودم که ناگهان به داخل کشیده شدم دست هایم از دیوار جدا شد و کامل به داخل آن قاب کشیده شدم . در یک چشم به هم زدنی اتفاق افتاد حال نمی دانستم چه وضعیتی دارم . هیچ چیزی احساس نمی کردم و قدرت هیچ کاری هم نداشتم نمی دانستم در هوا هستم یا زمین و چه وضعیتی دارم هیچ حرکتی هم نمی توانستم به دست و پاهایم بدهم. نمی دانم چه مقدار زمان طول کشید به روی سطح سفتی افتادم .

افتادنم سخت نبود مانند این بود که از روی یک پله پائین افتادم. کمی تکان خوردم ، سپس سرپا ایستادم چیزی هنوز دیده نمیشد همجا سفید بود ، دستم را به اطراف حرکت دادم تا چیزی و شئی پیدا کنم اما خبری نبود . دوسه باری صدا زدم و صدا چنان انعکاسی داشت که بیشتر ترسیدم. کل این اتفاقات برایم چند ثانیه بیشتر طول نکشید.آن سفیدی مانند مه کم کم محو شد و همجا را تاریکی فرا گرفت . نورهای کوچکی مانند حشرات شب تاب در اطراف من شروع به پرواز کردن و مشعلهای توسط آنها روشن شد و من خود را در تالار بزرگ و عجیبی یافتم.

زیر پایم سفت بود سطحی سفت و صاف مثل موزائیک دوسه باری با کف پای خود به زمین ضربه زدم . یکی دو قدمی بجلو برداشتم هزاران ستون سنگی غول پیکر وجود داشت و در بالای ستونها چهار مشعل در چهار جهت محیط آنجا را روشن می کردند. به هر طرف نگاه می کردم ستون بود شاید بیش از هزار ستون وجود داشت همه هم مثل یکدیگر بودند. بالای ستون ها دیده نمیشد در ابری غبار آلود محو شده بودند. خیلی ارتفاع داشتند و سقف انگار از مه و دود بود.

ادامه دارد...

۵
۰
حسین مفرد
حسین مفرد
درود... می نویسم چون دوست دارم نوشتن را.حتی اگر یک نفر آن را بخواند.خوشحال خواهم شد.گاهی که خوشم ، شاید یکی نوشته هایم را خوانده است.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید