
با صدای بسیار ضعیف گفت: چارلار
نفهمیدم این کلمه چه بود اسم بود یا یک جمله؟
اشاره ای کردم یعنی چه؟
باهمان صدای نازک گفت : اسم من چارلار
صدایش طوری بود که نمیشد فهمید زن است یا مرد از ظاهر بدنی او هم نمی شد چیزی فهمید. دهانی بسیار کوچک داشت و حرکتی نداشت .
پرسیدم : اینجا کجاست ؟
او به مچ دستش اشاره کرد، من روی مچ دست او چیزی ندیدم به مچ دست خودم نگاه کردم دستهای من هم خالی بود. متوجه منظور او نشدم خود او ادامه داد: شما داخل سفینه هستید.
من نگاهی به اطراف کردم ، من هم متوجه شدم که داخل یک هواپیما و به گفته این موجود سفینه هستم ، اما چطور اینجا آمدم و این سفینه کجاست.
چارلار چند کلید زد مانیتورها روشن شدند و اعداد و علایمی ناشناس که برای من قابل خواندن نبود روی صفحات ظاهر شد و سقف آنجا هم شفاف شد و محوطه بیرون نمایان شد . محیط بیرون عجیب و غریب بود، در یک طرف دیواری نورانی بسیار بزرگ با درخشش عجیبی وجود داشت و فضایی که قابل فهم نبود.
چارلار گفت : الان داخل سفینه هستیم ، همان مچبند.
روی صندلی نیم خیز شدم ، با تعجب پرسیدم داخل مچبند هستیم. بعد روی صندلی وارفتم ، هزاران سوال برایم ردیف شد. من چطور داخل سفینه آمدم ، چطوری کوچک شدم یا اینکه مچبند بزرگ شده است. این مچبند سفینه است.
اشاره ای به او کردم و پرسیدم : چی می گی؟!
او گفت: این یک سفینه است که در یک سفر اکتشافی خراب شده و تعمییرات من به نتیجه ای نرسید و چند ماهی دست به دست شد تا امروز که با شارژ مجدد توانستم آخرین مشکلش را حل کنم.
در حالی که اطراف را برانداز می کردم پرسیدم چطور شارژ شد.؟
گفت: این سفینه با امواج شارژ می شود و چون نزدیک دستگاه مودم شما بود خیلی خوب شارژ شد.
چند ماه خراب بوده : در این مدت که سفینه خراب بود شما از تشنگی و گرسنگی صدمه ندیدید؟
صورت او چنان بی احساس بود که نمیشد فهمید چه احساسی دارد، در جواب سوالم گفت: وقتی سفینه خراب شد و نتوانستم آن را راه اندازی کنم درخواست کمک کردم و به حالت انتظار رفتم و خودم خواب رفتم. تا اینکه امروز روشن شد و من هم بیدار شدم .
خوب بود می توانست منطقی باشد ، اما من چطوری داخل این سفینه منتقل و جا شده بودم.
چارلار : شما جابجای مکانی داشتید و در این انتقال به داخل سفینه آمده اید ، به بالا نگاه کنید .
به بالا و جای که چارلار اشاره می کرد نگاه کردم یک صفحه و آسمان درخشان بود و رنگهای سبز و آبی درخشانی داشت.
رو به چارلار کردم : اینها چی هستند؟
او گفت: این صفحه نمایشگر کامپیوتر شماست . شما کوچک شده اید.
یعنی کوچک شدن به همین سادگی است و به همین راحتی انقدر تغیر سایز داد.پرسیدم : این تکنولوژی کمی نیست چطور چنین کار کردی.؟
چارلار: این علم در تمدن ما پیش پا افتاده است و اسراری در این جهان هست که در ذهن شما نمی گنجد.