
درود و شاد باش
درب را که باز کردم میلاد بدون تعارف وارد شد، یک راست رفت آشپزخانه . محل کارم و زندگیم یک آپارتمان دوخوابه کوچک بود، چون مشتری حضوری نداشتم برایم خوب بود. البته بیشتر واحدهای این مجتمع در دست شرکتها و دفاتر خدماتی بود.
یک جعبه دست میلاد بود، گذاشت روی میز آشپزخانه و گفت : برایت یک مقدار خرت و پرت آوردم شایت بدردت بخورد. او یک تعمیرگاه موبایل داشت و شنبه ها را کار نمیکرد و بعضی وقتها شنبه پیش من می آمد و برایم قطعات می آورد من کامپیوتر ، لپ تاپ دست دوم و خراب می خریدم ، بازسازی میکردم ، به گیم نت و کافی نتها می فروختم.
نگاهی به جعبه کردم ، یکی دو عدد گوشی متلاشی شده و چند مدار و مادربرد بود . جعبه را برداشتم و آن را به اتاق کارم بردم . یکی از اتاقها را به اتاق کار تبدیل کرده بودم.
جعبه را در اتاق گذاشتم و بسمت آشپزخانه رفتم ، میلاد مشغول سرخ کردن سیب زمینی و تن ماهی بود . گفت: رب هم بزنم.
من هم سری به علامت مثبت تکان دادم .میز نهار خوری کنار پنجره را مرتب کردم.میلاد ظرف خوراک را که آماده شده بود آورد و مشغول خوردن شدیم،نزدیک ظهر بود میلاد همانطور که مشغول خوردن بود گفت : لپ تاپ من آماده شده.
نگاهی به خوردن او کرده گفتم : از قحطی آمده ای آرامتر
... از دیروز ظهر تا الان چیز درست حسابی نخوردم، سری تکان دادم و گفتم : حتما پیش احسان بودی. لبخندی زد و مشغول خوردن شد.
بعد از خوردن نهار دو دستگاه کامپیوتر آوردم کنار درب و گفتم: من این دو دستگاه را آماده کردم می برم تحویل می دهنم.
میلاد گفت: من هم ظرفها شسته و می خوابم.
.... خوابت را اینجا آوردی !
میلاد خنده ای کرد و گفت: غر نزن تا فردا صبح پیش تو هستم.
من هم با کامپیوترها از خانه خارج شدم.
یک دو ساعت بعد برگشتم، میلاد در اتاق خواب بود . یکی دو بار صدایش زدم چنان بخواب رفته بود که انگار به کما رفته است. آرام به اتاق کارم رفتم اتاق را چنان عایق کاری کرده بودم که هیچ صدای از آن بیرون نمی رفت . کمی وسایل را جابجا کردم ، دور تا دور اتاق کمد و قفسه وسایل و قطعات بود. جعبه ای را که میلاد آورده بود نگاه کردم ببینم وسایل بدرد بخور دارد بردارم و اگر چیزی بدرد بخور نیست کناری بگذارم و بفروشم ضایعاتی ، جا برای نگه داری ضایعات ندارم.
وسایل جعبه را روی میز کار ریختم یک چیزی شبیه مچبند از ته جعبه افتاد روی میز ، به مچبند نگاه کردم شيی عجیبی بود نمونه اش را تا حال ندیده بودم. صفحه ای گرد و بزرگ داشت که با خط های به مرکز صفحه متصل میشد که یک نگین مانند بود.
بند آن فلزی بود که از دو طرف مثل بال به بدنه متصل بود . چند باری آن را زیرو کردم ، هیچ جای فیش و سوراخی نداشت و زیر آن هم صاف و یک دست فلزی شفاف بود. هیچ دکمه ای هم در اطراف بدنه نسبتاً ضخیم آن نبود.