درود
غرق در رویا های خودم می شوم،لحظه ای آرامش جستجو می کنم.
تلاش می کنم در آسمان خیالی خود پرواز کنم.
به هر سو در آسمان خود نگاه می کنم پرنده ای پر نمی زند.
آسمان سیاه شده، رنگین کمانش کو
صدای قار قار کلاغ ، اما پرنده اش کو
این آسمان ، پرنده خوش صدا ندارد.
حتی شبش ستاره ای ندارد. ماهش کو
دلم پروانه می خواهد ، هوای ابریش کو
سنگینی سکوت و آسمان خالی دلم، یار هم دل می خواهد. همراه کو
شازده کوچولوی خیالم مرا با خود ببر، در اینجا بلبلان خفته اند.
ابرها خشکیده اند. ستاره ها خاموشند.
ای شازده کوچولو مرا با خود ببر
مرا ببر به سیاره ای پر ستاره ، در آن روزها باران با ترانه ببارد.
رنگین کمان آسمانش را نقاشی کند.
پرنده ها با نوای روح نواز بخوانند
ماه اش با من هم صدا شود
اینجا آسمان بی رمق است.
مرا ببر پیش ابری که ببارد.
ممنون شادباشین
