توّهم

توّهم

هوا سرد بود، لباس بلند و کلاه ، من را شبیه مترسک تپلی کرده بود.

در مسیری خشک به جلو می رفتم

یک طرف جنگل خشک ، طرفی دشتی صاف

نمی دانم اینجا چه می کردم

در خواب هستم یا رویا

پرندگانی سیاه در بالای سرم پرواز می کردند. بی صدا و آرام

انگار آنها هم در فکر فرو رفته بودند.

***

سوز سردی از روبرو می آمد

نمی شد این سرما از پشت سر بوزد

برگشتم تا کمتر سرما را احساس کنم و کمی خود را جمع و جور کنم

اما سرما و سوز سرد از هر طرف می آمد ، هر طرفی که چرخیدم یک شکل نبود

چند بار جهت خود را عوض کردم

اما، اما نفهمیدم کدام طرف می رفتم.

به بالای سرم نگاه کردم گردبادی بالای سرم در حال چرخیدن بود،

من کجا بودم

گردباد من را بالا کشید، صدای خنده ، فریاد، گریه و ناله در هم پیچید.

در دشتی نیمه خشک افتادم، تا جای که چشم کار می کرد هیچی نبود.

دیگر سردم نبود.

سایه های در دور دست در حال حرکت بودند ، به طرف هر کدام آنها می رفتم از من دورتر می شدند.

هر چه صدا می زدم ، صدای از گلویم خارج نمی شد.

آن سایه ها به هم می رسیدند و نا پدید می شدند.

تنها بودم دیگر چیزی نمی دیدم ، کنار تخته سنگی نشستم و چشمانم را بستم.