
با توجه به اینکه به کارگیری نیروی انسانی و افراد متخصص، مجرب، متعهد و علاقمند به کار در هر سازمان به عنوان سرمایه ای گران بها و ارزشمند برای آن سازمان تلقی میشوند و بدین جهت مدیران و کارفرمایان و به ویژه مدیران منابع انسانی (اعم از بخش دولتی و خصوصی) به اهمیت این مساله پی برده و میکوشند تا در فرآیند انتخاب و استخدام کارکنان مناسب ترین و زبده ترین افراد را برگزینند، این مهم مستلزم داشتن سیستمی یکپارچه و مکانیزه با در نظر گرفتن تکنیک های عملیاتی جهت برترین گزینی است.
اهمیت مدیریت منابع انسانی طی ۲۰ سال گذشته به میزان قابل توجهی افزایش یافته است ، زیرا نقش آن از ابتدای استخدام، مصاحبه ، تعیین حقوق و دستمزد و برنامه ریزی برای حفظ و نگهداری منابع انسانی غیرقابل انکار است. تیم HR به طور فعال در دستیابی به اهداف استراتژیک سازمان، با کمک به توسعه فردی کارمندان ، ارزیابی عملکرد آنها و توسعه فرهنگ سازمانی نقش بسزایی دارند.
تیم مدیریت منابع انسانی امروز مسئولیت کارهای بسیار بیشتری نسبت به کارمندان سنتی یا وظایف اداری بر عهده دارند و می تواند با انجام صحیح وظایف اصلی خود در بکارگیری صحیح همراه با بهره وری بالای کارکنان بسیار مفید واقع شوند. آنها بهترین نیروها را استخدام می کنند سپس آموزشهای لازم را به انها می دهند و آنها را آماده ورود به محیط کار می نمایند. همچنین با پایش عملکرد کارمندان و ارائه پیشنهادهای قدردانی به مدیران همچنین ایجاد محیطی شاد و پویا به بالا بردن انگیزه کارمندان کمک شایانی می کنند. در واقع باید گفت تیم مدیریت منابع انسانی می تواند برای سازمان ارزش افرینی بالایی داشته باشد.
پرفسور دِیو اولریش، استاد دانشگاه روسکو، معتقد است نقش تیم مدیریت منابع انسانی اضافه کردن ارزش به کسب و کار است.

رفتار سازمانی توسط هوچینسکی و بوچانان (۲۰۰۷) به عنوان اصطلاح مورد استفاده برای توصیف «مطالعه ساختار، عملکرد سازمانها و رفتار گروهها و افراد درون آنها» تعریف شد. ویژگیهای تئوری رفتار سازمانی به شرح زیر است:
یک روش تفکر است: در مورد افراد، گروهها و سازمانها.
چند رشتهای است: از اصول، مدلها، تئوریها و روشهای سایر رشتهها استفاده میکند.
جهتگیری کاملاً انسانی گرایانه دارد: افراد و نگرشها، درک آنها، ظرفیتهای یادگیری درون سازمانی، احساسات و اهداف از اهمیت ویژهای برخوردار هستند.
عملکرد محور است: به عوامل مؤثر بر عملکرد و چگونگی بهبود آن میپردازد.
استفاده از روش علمی در مطالعه متغیرها و روابط آن بسیار مهم است.
این دیدگاه کاربردی گرا است، به این معنی که نگران ارائه پاسخهای مفید به سؤالاتی است که در هنگام مدیریت سازمانها ایجاد میشود.
به منظور درک رفتار نیروها، ابتدا باید نقشهای روانشناسی آنها را درک کرد. این نقشهای روانشناسی شامل نگرش، شخصیت، ادراک و یادگیری است.
نگرش فرد یعنی ارزیابی وی درباره رویدادی که در حال انجام است. برای مثال جمله «من کارم را دوست دارم»
هر فردی ممکن است در مورد هر چیزی نگرشی داشته باشد، اما در مدیریت منابع انسانی آن دسته از نگرشها بررسی میشود که مرتبط با شغل فرد (مانند رضایت شغلی، تناسب شغل و شاغل، پاداش، همکاران و مدیران و..) است.
نگرش افراد با رفتار آنها تعاملی دوسویه دارند و نمیتوان گفت کدامیک بر دیگری اولویت داشته و کدام علت و معلول است.
شخصیت ویژگیهای روانی دوسویه است که میتواند خوب، بد یا متعادل باشد. برای مثال نیروی خوددرا، باهوش، احساساتی، پایدار و…
ادراک هم نوع فهم نیروها از سازمان، مدیران و فرایندهای سازمانی است که به طبع بر رفتار آنها تاثیر شایانی خواهد گذاشت. برای مثال ادراک از عادلانه بودن سیستمهای پرداخت و پاداش منجر میشود نیروها بتوانند با خیالی آسوده و حس اعتماد به سازمان وظایف خود را به بهترین شکل انجام داده و با همکاران و مشتریان بهترین برخورد را داشته باشند.