مدت 10 سال هست که به دامش افتادهام.شروعش از منزل یکی از بستگان درجهی یک بنده بودهاست..اگر بگویم کنجکاوی زنانه شاید باور نکنید. درکتان می کنم.من نیز روزگاری باورم نمیشد که اعتیاد از یک نخ سیگار شروع میشود.اما میشود باورکنید. دوست ناباب بهانه است . دوست می تواند همسر باشد.روح کنجکاو بهترین علت اعتیاد من است.بارها از وابستگیاش ضربه خوردهام .اما تنها توانستم 4ساعت خود را از او دور نگهدارم . مجدد به طرفش دوان دوان رفتهام.شاید نتوانستید حدس بزنید به چه نوع وابستگی رسیدهام.
اعتیاد از نوع خطرناکترینش ،همانکه کاشانه های زیادی را ویران کرده است. غذاهارا در مطبخ خانه ها جزغاله کردهاست.اعتیادی با منشاء تهاجم فرهنگی.برمن خرده نگیرید .نگویید تهاجم نیست .هست.عادت به هرچیزی حتی مواد غذایی هم ویران کنندهاست.برای فرار از دام اعتیاد به علاقه ی اول زندگیم یعنی بافندگی روی آوردهام.شاید بتوانم کمی تا قسمتی ازش فاصله بگیرم.اگر راهکاری غیر از بافتن دارید بفرمایید.
