غرور برای انسان لازمه و باید داشته باشد اما نباید غلظتش مثل خون در رگهای بدن زیاد بشود .همانگونه غلظت خون کشنده است غرور بیجا وبی حد هم جایی آدمی را واژگون میکند.مثل مرغ همسایه ی عزیزما.گویا چند وقتی بود جای خروس را خالی دیده بود شروع کرده بودبه قد قدهای بلندو اعصاب خردکن.دروهمسایه از اینهمه دک وپز به فریاد آمدند و بیکباره عنان از کف بریدن و با وجود صلح وصفایی که با خانم همسایه داشتند به پاسگاه محله شکایت بردند.ودرنهایت اجبارا سرش را در سپیده دمی به تیغ چاقوی کبر وغرورش سپرد.خون در رگ باشیم اما برای ادامهی حیات نه برای سکته دادن .مرغ هم که باشی نباید اینهمه به تخمت بنازی.