توی یک برنامه تلویزیونی جناب فریدون آسرایی حرف صریح و صادقانه ای زدند.و انگار حرف دل خیلی از ماست .منتهی همیشه کلیشه ها مانع صراحت گفتار می شوند.پرسیده شد:عاشق شدید گفت بله اما، نرسیدم.مجدد پرسیده شد ای وای دیگه عاشق نشدید!.گفتند :چرا؟ اتفاقا بارها وبارها عاشق شدم .
سوالم اینه چند نفر مون عشق را بارها تجربه کرده باشیم خوبه؟کسی توان راستگویی باخود را دارد؟یا این ابراز
احساسات هم مثل پوشیدن فلان لباس مناسب هرسنی نیست؟ اگربگویم عاشقم چی می کنید؟مرا مانند اجدادم تکفیر می کنید؟ مگر شما را بابت دوست داشتن طبیعت ملامت می کنند؟
عشق -ترس-نفرت-حسد-بخل می تواندفقط یک احساس باشد.احساسی که ممکن است تا مرگ بدون عمل همراه باشد.
پ.ن:تکفیر=کسی راکافرو بی دین خواندن