سمساری

گاهی از دل خسته می شوم .اورا به گوشه ای پرت می کنم.بعد به نظاره می نشینم.چشم های نادان و سر به هوا به مانند نگهبان مرزبانی از وابستگیهای دل مراقبت می کند.خب عزیزم چرا و به چه جرمی دل پرت می کنی؟وقتی همه ی فتنه ها از چشمهایت هست؟

ز دست دیده ودل هر دو فریاد

که هرچه دیده بیند دل کند یاد (این هارا می دانی همچنان دل را مقصر می دانی؟)

چشم بی‌مروت دید و دل را با زلزله‌ی 8ریشتری لرزاند.حالا هر از گاهی از این حادثه جگرخون می‌شوی اورا متهم ردیف اول می پنداری و به گوشه‌ی تنگ وتاریک پرتاب می کنی.عقل دستور می‌دهد چشم نباید ببیند.

بسازم خنجری نوکش زفولاد زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

دل