به دریا می زنم! شاید به سوی ساحلی دیگر
مگر آسان نماید مشکلم را مشکلی دیگر
به دنبال کسی جا مانده از پرواز می گردم
مگر بیدار سازد غافلی را، غافلی دیگر
لورل هاردی میشود گاهی فلورانس نایتینگل وگاهی هم ازمطبخ جداشدنی نیست.
حافظ تورق می کند و دردلش: درنمازم خم ابروی تو دریادآمد را تکرار و تکرار می کند.
می تواند همه باشد ازهمه اندیشه ها و لجاجت ها تهی باشد.ومی تواند مثل نسیم صورتت را نوازش کند.
درمیدان زندگی جنگاوری پرتوان ودر عشق بسیارعمیق و مصر.
زنده باد زن !
