سال 98 تمام زورش را زد تا آن روی مارا بالا بیاورد . تاحدودی تلاشش بی ثمربود.هرچه افکارم را متمرکز میکنم تا ببینم و حس کنم انگار گرد فراموشی روی افکارم پاشیده باشند هیچی از تلخیها یادم نمیآید بجز کرررررررررررررررررررررونا.انگار با مته روی صفحه ی مغزم هک شده .امیدوارم البته امید، چیزی خوبیست اما تنها امید برای شاد ماندن و انتظارکشیدن خوبست .وگرنه آنچه باید بجز امید در ما زیاد باشد تلاش و گوش بفرمان بهداشتی ها بودنست. درخانه بمانیم .وگرنه از ایران چیزی جز اجسادمان باقی نخواهدماند.این را جدی بگیریم.